تولید نانوذرات سلولزی از الیاف پنبه ضایعاتی در دانشگاه صنعتی امیرکبیر

۳۰ تیر ۱۳۹۳ | ۱۴:۵۷ کد : ۸۲۹۳ دستاوردهای دانشگاه ها
تعداد بازدید:۹۶۵
محققان دانشگاه صنعتی امیرکبیر با استفاده از دو فرایند دوست‌دار محیط زیست، موفق به تولید نانوذرات سلولزی شدند.به گزارش روابط عمومی وزارت علوم، از نکات قابل توجه این کار تحقیقاتی، استفاده از الیاف پ...
محققان دانشگاه صنعتی امیرکبیر با استفاده از دو فرایند دوست‌دار محیط زیست، موفق به تولید نانوذرات سلولزی شدند.
به گزارش روابط عمومی وزارت علوم، از نکات قابل توجه این کار تحقیقاتی، استفاده از الیاف پنبه ضایعاتی برای تولید این نانوذرات است بدین ترتیب با استفاده از ضایعات صنعت نساجی، نانوذرات ارزشمندی تهیه شده که کاربردهای بسیار زیادی در صنایع مختلف دارند.
دکتر طیبه فتاحی می‌آبادی، دانش‌آموخته دکتری مهندسی نساجی دانشگاه صنعتی امیرکبیر و محقق طرج درخصوص برتری روش مورد استفاده در این تحقیق نسبت به روش‌های متداول عنوان کرد: در این پروژه، با استفاده از فرایند هیدرولیز آنزیمی و نیز عملیات فراصوت، نانوذرات سلولزی با ساختاری کروی از الیاف پنبه ضایعاتی تهیه شده است.
وی افزود: در اکثر پژوهش‌های صورت گرفته برای تهیه نانوذرات سلولزی، از روش هیدرولیز اسیدی استفاده شده است. این روش مطابق با معیارهای زیست‌محیطی نیست و محصولات جانبی ناخواسته‌ای نیز بر جای می‌گذارد. اما در این کار از روش هیدرولیز آنزیمی استفاده شده که تولید نانوذرات را در شرایط ملایم و بدون مشکلات زیست‌محیطی انجام می‌دهد و نیاز به تجهیزات خاصی ندارد.
دکترفتاحی می‌آبادی تصریح کرد: در تولید این نانوذرات، اجزای مختلف آنزیم سلولاز به زنجیرهای سلولزی متصل شده و شروع به هیدرولیز نواحی کریستالی و آمورف می‌کنند. با ادامه عملیات هیدرولیز، ذراتی با اندازه متوسط 520 نانومتر حاصل می‌شود. سپس انرژی فراصوت، الیاف هیدرولیز شده را به نانوذراتی در ابعاد حدود 70 نانومتر تبدیل می‌کند.
محقق طرح با اشاره به ادامه این تحقیقات و نتایج آن گفت: پس از آماده‌سازی نانوذرات، برای اطمینان از کارایی بالای آن‌ها و قابلیت استفاده در تولید نانوکامپوزیت‌ها، از یک زمینه پلی یورتانی استفاده شد. بدین ترتیب که نانوذرات تولید شده در زمینه پلیمر پلی یورتان قرار گرفتند و خواص نانوکامپوزیت‌های حاصل مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاصله حاکی از این است که این نانوذرات ارزان قیمت، موجب بهبود قابل توجهی در خواص پلیمر پلی یورتان بویژه خواص مکانیکی آن می‌شوند.