در هشتمین کنفرانس آموزش و توسعه سرمایه انسانی مطرح شد(۱):

بازشکل‌دهی به آموزش حیاتی است/ دیجیتالی شدن در دانشگاه‌ها نیازمند تخصص و کنش‌گری/ نظام آموزشی آینده؛ نیازمند منابع انسانی توسعه‌‌یافته و اندیشه‌ورز

۲۹ بهمن ۱۳۹۹ | ۰۸:۲۷ کد : ۶۰۱۷۰ اخبار ستادی
تعداد بازدید:۴۸۱
دکتر امید نوروزی عضو هیئت علمی دانشگاه واگنینگن هلند در هشتمین کنفرانس آموزش و توسعه سرمایه انسانی در عصر کرونا با بیان اینکه بازشکل‌دهی به آموزش امری حیاتی است، گفت: دیجیتالی شدن در دانشگاه‌ها نیازمند اساتید و دانشجویان متخصص و کنش‌گر است.
بازشکل‌دهی به آموزش حیاتی است/ دیجیتالی شدن در دانشگاه‌ها نیازمند تخصص و کنش‌گری/ نظام آموزشی آینده؛ نیازمند منابع انسانی توسعه‌‌یافته و اندیشه‌ورز

به گزارش اداره کل روابط عمومی وزارت علوم، دکتر نوروزی در این کنفرانس ملی که به صورت مجازی و با محوریت «آموزش و توسعه منابع انسانی در عصر کرونا» در حال برگزاری است، به دلالت‌های کرونا برای مؤسسات آموزش عالی، اساتید و دانشجویان پرداخت و گفت: تا پیش از همه‌گیری کرونا، تمام آموزش‌های ما در محیط فیزیکی و به صورت چهره به چهره انجام می‌شد و ناگهان با شیوع ویروس کرونا وارد محیط مجازی شد.

وی با اشاره به اینکه آموزش مجازی این نیست که فقط بستر را عوض کنیم، افزود: فناوری و بستر الکترونیک نظام آموزش، ما را به دنبال خود می‌کشید، در حالی که باید نسبت برعکس باشد و آموزش مشخص کند که چه چیز از فناوری نیاز است و باید در فرآیند آموزش مورد استفاده قرار گیرد.

دکتر نوروزی با اشاره به اینکه به جای تحول آموزشی، جایگزینی محیط آموزشی داشتیم، گفت: آموزش آنلاین محتوای خودش را می‌خواهد و روش‌های تدریس خاص خود را دارد. آموزش نیازمند طراحی آموزشی خاص، روش‌های تدریس خاص، روش‌های ارزیابی خاص و پداگوژی خاص خود را می‌طلبد.

وی با اشاره به اینکه نمی‌توان انتظار داشت که معلم صرفاً سخنرانی کند، در صورتی که در آموزش آنلاین بیش از آموزش‌های سنتی نیاز به کلاس‌های flipped داریم.

دکتر نوروزی ادامه داد: دانشجویان باید از قبل آماده باشند. معلم در کلاس درس یک سخنران نیست، معلم کسی است که فضا را آماده می‌کند که دانش‌آموزان یا دانشجویان سئوالات خود را بپرسند و بعد از این هم باید چک می‌شد که به اهداف خود رسیدند یا خیر؟ در واقع دو بخش از آموزش آنلاین، خارج از کلاس اتفاق می‌افتد.

وی با بیان اینکه کار گروهی، عصاره و اساس کلاس‌های (فیلپد) معکوس است. بازخوردها در کلاس آنلاین مطابق با اصول بازخورد همتا نبود. از جمله اصول بازخورد همتا عبارتند از غیر ارزیابانه، انتقادی و اما سازنده، خاص، غیر دفاعی.

دکتر نوروزی در ادامه اظهار داشت: آموزش آنلاین روش‌های ارزیابی خاص خود را دارد، در واقع دانشجویان، معلمان و مؤسسات آموزشی همه آماده آموزش آنلاین شده باشند.

عضو هیئت علمی دانشگاه واگینگن هلند در ادامه گفت: آموزش هیچگاه به صورت مساوی و عادلانه تقسیم نشده است. برخی افراد و محل‌ها و روستاها به خاطر ضعف زیرساختی دسترسی به اینترنت و شبکه نداشتند. در نتیجه باید در زیرساخت های دیجیتال سرمایه‌گذاری کرد.

وی با بیان اینکه در ادامه باید یادگیری ترکیبی را داشته باشیم، اظهار داشت: دیگر هیچ زمانی به آموزش صرفاً حضوری و فیزیکی بر نخواهیم گشت و آموزش از راه دور، انعطاف پذیری در آموزش، فناوری منبع باز و آموزش همگانی را در ادامه روند آموزش‌ها به صورت پر‌رنگ خواهیم دید. طراحی محوطه‌ها و پردیس‌های دانشگاهی، گسترش فیزیکی نخواهند داشت، بلکه توسعه زیرساخت و دیجیتال شدن سرمایه گذاری اتفاق خواهد افتاد.

به گفته این استاد دانشگاه، تشریک مساعی قوی‌تر در میان دانشجویان معلمان، مدیران، قانون‌گذاران، و شرکای صنعتی و تجاری و همچنین بین‌المللی‌سازی و گسترش استفاده از زبان انگلیسی برای استفاده از فناوری‌های پیشرفته دنیا، برنامه‌های مداوم آموزش معلم و استاد و توسعه شخصی، دلالت‌هایی برای معلمان و دانشجویان در دوران پس از کرونا خواهد بود.

وی همچنین ادامه داد: یادگیری مادام العمر، صلاحیت و شایستگی دیجیتال، توسعه کلاس‌های فلیپد (بدون سخنرانی، کارگروهی، بازخورد همتا، مشارکت)، تغییر در روش‌های ارزیابی، ارتباطات میان فردی، یادگیری خود تنظیم گر دانشجویان، توسعه مهارت‌های عمومی چون خلاقیت، استدلال و مباحثه، حل مسأله، تأثیرگذاری، رفاه و سلامت توسعه حس همدردی، همدلی و کار گروهی از دیگر مزایا و دلالت‌های کرونا در این شرایط است.

وی در پایان سخنان خود نتیجه‌گیری کرد: بازشکل دهی به آموزش حیاتی است. دیجیتال شدن در دانشگاه‌ها باید رخ دهد و در این راه نیاز به اساتید و دانشجویان صاحب صلاحیت و شایسته داریم. باید کنش‌هایی از سوی مؤسسات آموزشی مثل فراهم کردن فرصت آموزشی برای مدرسان رخ دهد. نیاز به کلاس های دانشجو محور داریم تا مسائل و مشکلات را تا جایی که ممکن است اشتراک‌گذاری شده و در جهت مرتفع شدن آن اقدام شود.

 

 

*نظام آموزشی آینده نیازمند منابع انسانی توسعه‌‌یافته و اندیشه‌ورز است

دکتر مقصود فراستخواه عضو هیئت علمی موسسه پژوهش و برنامه‌ریزی آموزش عالی نیز در هشتمین کنفرانس آموزش و توسعه سرمایه انسانی گفت: نظام آموزشی آینده پیش از نیازمندی به توسعه ابزار‌ها؛ نیازمند منابع انسانی فرهیخته، توسعه‌‌یافته و اندیشه‌ورز است.

وی تصریح کرد: بعد از انقلاب اسلامی در برخی کلاس‌ها جایگاه حاشیه‌ای ادامه داشت تا در دهه ۷۰ محیط جدید آنلاین و آی.سی.تی در بخش مهمی از سیاست‌های ما به عنوان محیط تهدید تلقی شد و نتیجه آن سیاست فیلترینگ بود. حتی در عادت‌واره‌های استادان، محیط آنلاین محل بی‌اعتنایی بود که محیط حاشیه‌ای تلقی می‌شد و امروز با آمدن کرونا محیط برخط که محیطی یدکی و کمکی تلقی می‌شد؛ در بهترین حالت، محیط تکمیلی به حساب می‌آمد.

دکتر فراستخواه ادامه داد: انسان آموزشی چه آموزنده و چه آموزش‌گر؛ انسانی ترسا از قطع ارتباط است. امروزه مکان آموزش تغییر پیدا کرده است. در گذشته چند مرکزی و حتی بی‌مکان و متقارن بود اما امروز نامتقارن شده است. سرشت ارتباط ما با مردم و فراگیران در یاددهی متحول شده است. سازمان و صورت و سیرت آموزشی نیز در حال تحول است و صدها آموزش و پرورش هر روز از راه می‌رسد.

وی گفت: در گذشته محیط یادگیری ما شامل انسان بزرگ آموزش‌دهنده و تعدادی انسان کوچک به عنوان آموزش‌گیر گوش می‌دادند به این انسان بزرگ؛ متافیزیک حضور در چشم‌های در یکدیگر می‌نگریستند و اشیا آموزشی رام و اهلی، مثل تخته و ماژیک و پروژکتور در اختیار انسان بود. اما امروز دیگر انسان بزرگ نوعاً یافت نمی‌شود، اشیا بزرگ شده‌اند و اصطلاحاً اصلاً هم رام نیستند و شبکه‌ای از انسان و اشیا در هم غلتیده‌اند و نظام آموزش و تربیت منابع انسانی این محیط جدید یاددهی و یادگیری عبارتند از اشیا و انسانها.

عضو هیئت علمی موسسه پژوهش و برنامه‌ریزی آموزش عالی اظهار داشت: نظام آموزشی ما با کارکردها بازی می‌کند و عادت‌ها را در هم می‌ریزد. تکنیک که مخلوق نظام آموزشی است در حال درگیری با نظام آموزشی و موجب تحول در صورت و سیرت آن شده است. فناوری ارتباطات و اطلاعات فقط نوعی ابزار است. ارزش‌ها، هنجارها و عادت واره‌های ما فرهنگ را عمیقاً متحول می‌کند و تحت تاثیر قرار می‌دهد.

دکتر فراستخواه همچنین بیان داشت: فناوری تلگرافی بود که به مشروطه دامن زد و فناوری نوار کاستی بود که به انقلاب اسلامی دامن زد. اینترنت آمده است که دنیای ما را منقلب کند.کرونا ما را وا داشت که دستهایمان را بالا بگیریم و بگوییم ما پس افتادیم. دیگر منتظریم روبات‌ها بیایند تا کلاس‌ها را تحویلشان دهیم.

وی افزود: آیا انسان که خالق تکنیک بوده است اکنون مغلوب دست ساخته خود می شود؟ چطور می‌شود که محیط آنلاین هم بخشی از مسأله است و هم بخشی از پاسخ و حل مسأله؟ محیط آنلاین اینترنت برای نظام آموزشی و منابع انسانی ممکن است مسأله ساز باشد، در حالی که بخشی از راه‌حل‌ها هم در آن است. با اینکه این محیط‌ها ممکن است مسائلی برای ما ایجاد کنند می‌توانند پاسخی برای برخی مسائل نیز باشند.

دکتر فراستخواه نتیجه‌گیری کرد: اینترنت و کووید ۱۹ همدست شدند تا به ما نشان دهند که از این به بعد جای مساله و راه حل می‌تواند عوض شود و ممکن است راه حل‌ها برای ما مسأله شوند. درک پیچیده است و برای درک آینده نظام آموزش، نیازمند منابع انسانی هستیم. محیط آنلاین صرفاً یک محیط فنی و با مضمون اجتماعی است. این محیط را باید عمیق‌تر درک کنیم. چرا که پیش از توسعه ابزارها به توسعه انسان‌ها نیاز داریم. محیط آنلاین نیازمند انسان تربیت یافته و فرهیخته‌ای است که فقط کاربر نباشد بلکه اندیشه‌ورز هم باشد.

ر.س ۶۳/ ل.م ۵۴ ‌‌‌‌‌‌‌