تولید نانو‌ساختاری با خاصیت همزمان آنتی‌اکسیدانی و آنتی‌باکتریایی و قابلیت پانسمان زخم

۱۹ آذر ۱۳۹۹ | ۱۹:۲۳ کد : ۵۸۶۲۸ دستاوردهای دانشگاه ها
تعداد بازدید:۳۳۹
همکاری مشترک میان پژوهشگران دانشکده علوم و فناوری‌های بین‌رشته‌ای دانشگاه تربیت مدرس و چند دانشگاه علوم پزشکی کشور، به ساخت نانوفیلم جدیدی منتهی شد که به‌طور هم‌زمان دارای خاصیت آنتی‌اکسیدانی و آنتی‌باکتریایی است، اثرات سمی ناچیزی دارد و قابلیت بالایی در استفاده به‌عنوان پانسمان زخم را نشان می‌دهد.
تولید نانو‌ساختاری با خاصیت همزمان آنتی‌اکسیدانی و آنتی‌باکتریایی و قابلیت پانسمان زخم

به گزارش اداره کل روابط عمومی وزارت علوم به نقل از دانشگاه تربیت مدرس، نتایج این پروژه نشان داد که اضافه‌کردن نانوذرات نقره (AgNPs) که به روش سبز سنتز شده‌اند، به نانوالیاف پلی‌لاکتیک اسید/پلی‌اتیلن‌گلیکول (PLA/PEG) منجر به مهار رشد کامل باکتری‌های بیماری‌زای سودوموناس آئروژینوزا و استافیلوکوکوس اورئوس می‌شود و فعالیت آنتی‌اکسیدانی و ضدمیکروبی نانوفیلم به دست آمده (AgNPs/PLA/PEG) نشان می‌دهد که این نانوساختار پتانسیل استفاده به‌عنوان پانسمان زخم را دارد.

در این مطالعه، نانوذرات نقره که با استفاده از عصاره گیاهی کلپوره (Teucrium polium) سنتز شده‌اند در فیلم پلی‌لاکتیک اسید/پلی‌اتیلن‌گلیکول جاسازی شدند تا پوشش ضخیم و قابل‌جذبی با ویژگی‌های آنتی‌اکسیدانی و ضدباکتریایی را فراهم کنند و به حل یکی از چالش‌های اصلی روند ترمیم زخم کمک کند.

بر اساس این گزارش، نوآوری به کار رفته در این پروژه تحقیقاتی هم اکنون در فاز آزمایش‌های حیوانی قرار دارد و قابلیت تجاری شدن را داراست.

همچنین بررسی نتایج سازگاری زیستی نانوذرات سنتزشده به روش سبز نشان داد که این نانوذرات دارای سازگاری زیستی بالایی هستند و اثر سمی کمی روی سلول‌های ماکروفاژ انسانی داشته‌اند که این آزمایش قابلیت بالای این نانوذرات را برای استفاده بالینی نشان می‌دهد.

شایان ذکر است؛ این پژوهش حاصل همکاری دکتر حامد باقری از دانشگاه تربیت مدرس، دکتر حسن بردانیا از دانشگاه علوم پزشکی یاسوج، دکتر محسن علیپور از دانشگاه علوم پزشکی جهرم و دکتر محمد اکرمی از دانشگاه علوم پزشکی تهران است.

گفتنی است نتایج این کار با عنوان Facile preparation of a novel biogenic silver-loaded Nanofilm with intrinsic anti-bacterial and oxidant scavenging activities for wound healing در مجله Scientific Reports با ضریب تأثیر ۴٫۱۲۰ به چاپ رسیده است.

ل.س ۴۲/ م. ح. ۶۳ / ‏ ن. ش. ۵۸