تولید نانو غذا برای بیماران گاستروکتومی توسط محققان دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

۲۱ آبان ۱۳۹۹ | ۱۱:۲۰ کد : ۵۸۰۸۹ دستاوردهای دانشگاه ها
تعداد بازدید:۶۸۳
محققان دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، موفق به تولید نانو غذا برای بیماران گاستروکتومی (نارسایی معده) شدند.
تولید نانو غذا برای بیماران گاستروکتومی توسط محققان دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
به گزارش اداره کل روابط عمومی وزارت علوم به نقل از دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، این طرح تحقیقاتی، موضوع رساله راضیه رضوی دانشجوی دکتری و توسط اعضای تیم، رضا اسماعیل زاده کناری، جمشید فرمانی از دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری و دکتر محسن جهانشاهی از دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل انجام گرفته است.
دکتر رضا اسماعیل زاده کناری عضو هیئت علمی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری و استاد راهنمای این رساله دکتری با اشاره به اینکه محققان این دانشگاه موفق به تولید نانو غذا برای بیماران گاستروکتومی شده‌اند، گفت: یکی از مشکلات مبتلایان به سرطان معده خصوصاً افرادی که بخش یا کل معده آنها طی جراحی برداشته شده به نوع تغذیه آنها مربوط است.
وی افزود: از این جهت در این تحقیق به تولید نانو غذایی پرداخته شد که ضمن تامین انرژی، دیواره آن در محیط اسیدی معده باز نشده، قابلیت هضم و جذب در محیط معده را نداشته و صرفاً از محیط معده عبور نموده و دیواره نانو غذا در محیط قلیایی روده باز و تمامی هضم و جذب نانو غذا در روده انجام می گیرد.
دکتر اسماعیل زاده کناری با بیان اینکه در صورت تجاری سازی این محصول، کمک بسیار زیادی به مبتلایان سرطان معده از بعد تغذیه و تامین کالری و افزایش ایمنی آنها خواهد شد، افزود: گاستروکتومی در واقع گرفتن بخشی از معده یا همه قسمت‌های معده است که عمدتاً در افرادی که سرطان معده دارند اتفاق می‌افتد و در طی جراحی بخشی از معده برداشته می‌شود یا ممکن است برای افرادی که در واقع دارای چاقی مفرط هم هستند نیز این کار انجام شود.
دکتر اسماعیل زاده گفت: در این راستا محیط معده و محیط روده را در محیط های آزمایشگاهی شرایط معده و آنزیم هایی را که دارد شبیه سازی کردیم و قابلیت هضم و جذب معده و روده اندازه گیری شد، که در نهایت موفق شدیم بر مبنای پوشش های پلیمری و طراحی مدل هایی ریاضی که ما انتخاب کردیم به بهترین حالت در نانو غذا دست پیدا کنیم.
گفتنی است نتایج این تحقیق در حال حاضر در یکی از معتبرترین ژورنال سطح ۱ دنیا به چاپ رسیده است.
س.س ۵۱/ ل.م ۵۴

 

 


( ۶ )