به همت محققان دانشگاه تربیت مدرس صورت گرفت؛

امکان ترمیم آسیب‌های مفصلی با استفاده از سلول‌های بنیادی/ بررسی وجود انگل چشمی در خاک پارک‌ها

۲۹ مهر ۱۳۹۹ | ۰۹:۳۸ کد : ۵۷۶۸۲ دستاوردهای دانشگاه ها
تعداد بازدید:۵۶۸
محققان دانشگاه تربیت مدرس در پروژه‌ای مشترک با پژوهشگاه رویان و آبو آکادمی فنلاند دریافتند که استفاده از کندروژنین و کورکومین در کنار کره‌های سلولی متشکل از سلول‌های بنیادی مزانشیمی برای ترمیم آسیب‌های مفصلی در مقیاس آزمایشگاهی موثر است.
امکان ترمیم آسیب‌های مفصلی با استفاده از سلول‌های بنیادی/ بررسی وجود انگل چشمی در خاک پارک‌ها

به گزارش اداره کل روابط عمومی وزارت علوم به نقل از دانشگاه تربیت مدرس، ترمیم آسیب‌های وارد شده به مفاصل به دلیل توان اندک این بافت در خود ترمیمی و ایجاد التهاب در محل آسیب، بسیار دشوار است. تاکنون پژوهش‌های متعددی برای ترمیم مفاصل آسیب دیده انجام شده است اما هر یک از روش‌های پیشنهادی منافع و معایب خود را داشته‌اند و تا کنون درمان قطعی برای این‌دسته از آسیب‌ها معرفی نشده است.
یکی از روش‌های ترمیم مفصل می‌تواند استفاده از ساختاری متشکل از کره‌های سلولی باشد که از سلول‌های بنیادی مزانشیمی ساخته شده‌اند. با توجه به توانایی این سلول‌ها در برهم‌کنش‌های بین‌سلولی، تقسیم و تمایز به بافت هدف، سود جستن از کره‌های سلولی تشکیل شده از آنها در کنار هم به عنوان بلوک‌های ساختمانی برای ترمیم مفصل آسیب‌دیده موثر به نظر می‌رسد.
به همین منظور محققان، پژوهشی طراحی کردند که طی آن برای ترمیم آسیب وارده به مفاصل از کره‌های سلولی متشکل از سلول‌های بنیادی مزانشیمی استفاده شد که درون آن‌ها ریز ذرات ترشح‌کننده کارتوژنین (به عنوان ماده القا کننده تمایز به مفصل) قرار داده شده بود.
علاوه‌بر این، کره‌های مذکور درون هیدروژلی از جنس ژلاتین متاکریلوئیل و کورکومین (که دارای خواص ضد التهابی هستند) قرار داده شده، به محل آسیب مفصلی در حیوان مدل آزمایشگاهی انتقال یافتند. میزان ترمیم در مفصل دریافت‌کننده پیوند با روش‌های آزمایشگاهی بررسی شد.
نتایج این پژوهش که در مجله بین‌المللی Stem Cell Research & Therapy به چاپ رسیده است، نشان داد حضور کارتوژنین درون کره‌های سلولی منجر به القای سلول‌های بنیادی مزانشیمی برای تمایز به سلول‌های مفصل می‌شود.
همچنین مطالعات آزمایشگاهی نشان داد حضور کورکومین منجر به کاهش تولید عوامل التهابی به وسیله سلول‌های بنیادی مزانشیمی می‌شود؛ و در بدن حیوان مدل دریافت‌کننده پیوند، حضور کورکومین باعث شد بافت مفصلی حاصل ساختاری نزدیک‌تر به مفاصل طبیعی داشته باشد.
نتایج این پژوهش نشان داد استفاده از کندروژنین و کورکومین در کنار کره‌های سلول‌های بنیادی مزانشیمی می‌تواند ترمیم آسیب‌های مفصلی را بهبود بخشد.
گفتنی است دکترفاطمه باقری، نگار عسگری، دکترمحمدرضا باغبان اسلامی‌نژاد و همکارانشان در دانشگاه تربیت مدرس، پژوهشگاه رویان و آبو آکادمی فنلاند این پروژه را به نتیجه رساندند.

بررسی وجود انگل چشمی در خاک پارک‌ها توسط پژوهشگران دانشگاه تربیت مدرس

پژوهشگران دانشگاه تربیت مدرس طی پژوهشی نشان دادند که در خاک برخی پارک‌ها نوعی انگل به نام آکانتامبا وجود دارد که می‌تواند یک عامل خطر برای افراد بویژه کودکان باشد، به همین خاطر توجه بیشتر به نکات بهداشت عمومی توصیه می‌شود."آکانتامبا" یک تک‌یاخته آمفی‌زوئیک یا دوگانه‌زی است که توزیع گسترده‌ای در طبیعت دارد و می‌تواند در خاک، گرد و غبار و منابع آبی یافت شود.این موجود زنده در چرخه زندگی خود دو مرحله دارد: تروفوزوئیت یا فرم فعال که قادر به تکثیر است و مرحله کیستی که در این مرحله آمیب غیرفعال است و فعالیت متابولیکی کمی را انجام می‌دهد. این انگل در فرم کیستی یا غیرفعال خود می‌تواند برای سال‌های زیادی زنده بماند.آکانتامبا به عنوان یک ارگانیسم میکروبی اهمیت ویژه‌ای دارد و یکی از عوامل عفونت‌های جدی در انسان است. به عنوان مثال این انگل می‌تواند باعث ایجاد عفونت در افراد مبتلا به نقص سیستم ایمنی یا افراد استفاده کننده از لنزهای تماسی شود. همچنین این انگل می‌تواند به عنوان میزبان یا مخزن برای عوامل بیماری‌زا مثل ویروس‌ها باشد.یکی از عفونت‌های مهمی که این انگل ایجاد می‌کند، «کراتیت آکانتامبایی» است که در افرادی که از لنزهای تماسی استفاده می‌کنند، دیده می‌شود و می‌تواند به نابینایی منجر شود. همچنین در افرادی که دچار نقص سیستم ایمنی هستند، می‌تواند نوعی آنسفالیت یا التهاب مغز ایجاد کند.وجود آکانتامبا در خاک یکی از ریسک فاکتورهای مهم در انتقال بیماری به خصوص در افراد مستعد است. به همین خاطر پژوهشگران انگل‌شناسی در مطالعه‌ای به بررسی شیوع این آمیب در خاک شهرستان ورامین استان تهران پرداختند.محمد محمد نجار، فاطمه غفاری‌فر و عبدالحسین دلیمی اصل؛ پژوهشگران گروه انگل‌شناس و حشره‌شناسی پزشکی دانشگاه تربیت مدرس در انجام این مطالعه مشارکت داشتند.برای انجام این مطالعه در بازه زمانی خرداد تا شهریور ۱۳۹۵، تعداد ۱۸ نمونه از عمق ۱۰ سانتی‌متری خاک پارک‌های تفریحی شهرستان ورامین جمع‌آوری و به آزمایشگاه منتقل شد. در آزمایشگاه آلودگی‌های دیگر خاک حذف شدند. سپس آمیب‌های آکانتمبا جداسازی شده و به منظور شناسایی، DNA آن‌ها استخراج شد.بررسی‌ها نشان داد که از ۱۸ نمونه خاک، در محیط کشت ۶ ایزوله آکانتامبا شناسایی شد و استخراج DNA تایید کرد که ۴ نمونه مربوط به این انگل است.یافته‌های این مطالعه حاکی از آن است که آکانتامبا در خاک شهر ورامین شیوع دارد و این آمیب‌های جدا شده از نوع ژنوتایپ T4 هستند. فراوانی این ژنوتایپ در نمونه‌های خاک بررسی‌شده حاکی از وجود خطر بالقوه برای افرادی است که در تماس با خاک و یا گرد و غبار قرار می‌گیرند.به گفته پژوهشگران این مطالعه؛ آلودگی خاک به خصوص خاک پارک‌های تفریحی که محل بازی کودکان است، می‌تواند به عنوان یک خطر بهداشتی در سلامت کودکان محسوب شود. بنابراین نصب تابلوهای هشدار دهنده در پارک‌ها می‌تواند راهکار مناسبی در پیشگیری از عفونت‌های مرتبط با آکانتامبا باشد.گفتنی است این مطالعه حاصل پایان‌نامه «محمد محمد نجار» دانش آموخته مقطع کارشناسی ارشد رشته انگل‌شناسی پزشکی دانشگاه است. نتایج این مطالعه به‌صورت مقاله علمی پژوهشی با عنوان «تعیین ژنوتایپ گونه‌های آکانتامبا جداسازی‌شده از خاک شهرستان ورامین» در فصل‌نامه «پژوهش‌های آسیب‌شناسی زیستی» زیر نظر دانشگاه تربیت مدرس منتشر شده است.ل.س ۴۲/ ل.م ۵۴

کلید واژه ها: تربیت مدرس