توسط محققان دانشگاه بیرجند صورت پذیرفت؛

بررسی اثر سطوح فیبر محلول و نامحلول بر گوارش‌‌پذیری مواد مغذّی، انرژی قابل سوخت و ساز، عملکرد و شاخص‌‌های خونی در جوجه شترمرغ

۰۱ مرداد ۱۳۹۹ | ۰۹:۵۴ کد : ۵۵۹۸۶ دستاوردهای دانشگاه ها
تعداد بازدید:۲۶۷
محققان دانشگاه بیرجند در جدیدترین پژوهش خود موفق شدند اثر سطوح فیبر محلول و نامحلول بر گوارش‌پذیری مواد مغذّی، انرژی قابل سوخت و ساز، عملکرد و شاخص‌های خونی در جوجه شترمرغ را بررسی کنند.
بررسی اثر سطوح فیبر محلول و نامحلول بر گوارش‌‌پذیری مواد مغذّی، انرژی قابل سوخت و ساز، عملکرد و شاخص‌‌های خونی در جوجه شترمرغ

به گزارش اداره کل روابط عمومی وزارت علوم به نقل از دانشگاه بیرجند، ایستگاه تحقیقاتی شترمرغ واحد دامپروری دانشگاه بیرجند در سال ۱۳۹۷ در راستای اجرای طرح‌های تحقیقاتی روی شترمرغ ایجاد و راه‌اندازی شده است و پژوهش مذکور اولین رساله دکتری گروه علوم دامی اجرا شده در این ایستگاه بود. با توجه به گسترش سریع مراکز پرورش شترمرغ در استان طی ۵ سال اخیر و نبود ایستگاه تحقیقات شترمرغ در جنوب و جنوب شرق کشور، ایستگاه مذکور بسیار ضروری به نظر می‌رسید.

بر اساس این گزارش، یافته‌های این رساله نشان داد امکان استفاده از یونجه و تفاله چغندر قند در جیره شترمرغ تا ۴ درصد بالاتر از توصیه‌های معتبر قبلی وجود دارد و همچنین دامنه مناسب فیبر محلول در جیره شترمرغ از سن یک تا ۲ ماهگی برابر ۵/۷ تا ۵/۱۱ درصد، در سن ۳ تا ۴ ماهگی ۶/۷ تا ۶/۱۱ درصد و در سن ۵ تا ۶ ماهگی ۲۵/۸ تا ۲۵/۱۲ درصد است و دامنه مناسب فیبرنامحلول در جیره شترمرغ از سن یک تا ۲ ماهگی ۱۶ تا ۲۰ درصد، در سن ۳ تا ۴ ماهگی ۲۰ تا ۲۴ درصد و در سن ۵ تا ۶ ماهگی ۵/۲۵ تا ۵/۲۹ درصد است.

این یافته در زمینه فیبر محلول در جیره شترمرغ برای اولین بار در سطح بین المللی گزارش می‌شود و امید است به عنوان استانداردی در این زمینه مورد توجه قرار گیرد. از رساله مذکور یک مقاله علمی پژوهشی در مجله علوم دامی ایران پذیرفته شده و یک مقاله دیگر در مجله Tropical Animal Health and Production در دست داوری نهایی است.

این طرح توسط سید محمد میربهبهانی دانشجوی دوره دکتری گروه علوم دامی دانشگاه بیرجند و به راهنمایی دکتر سید جواد حسینی واشان و دکتر محسن مجتهدی و مشاوره دکتر سید همایون فرهنگ فر و سید عبدالله حسینی اجرا شد. رساله مذکور به داوری دکتر سید محمد حسینی و دکتر نظر افضلی از دانشگاه بیرجند و دکتر محمد امیر کریمی ترشیزی از دانشگاه تربیت مدرس تهران به تأیید رسید.

ل.م ۵۴


( ۱ )