توسط محققان دانشگاه صنعتی امیرکبیر صورت پذیرفت؛

طراحی و ساخت داربستی با غلظت متغیر اکسیژن برای غضروف-استخوان

۲۳ تیر ۱۳۹۹ | ۰۹:۵۲ کد : ۵۵۸۳۳ دستاوردهای دانشگاه ها
تعداد بازدید:۵۱۱
محققان دانشکده مهندسی پزشکی دانشگاه صنعتی امیرکبیر موفق به طراحی و ساخت داربست با غلظت متغیر اکسیژن برای کاربرد در فصل مشترک غضروف-استخوان شدند.
طراحی و ساخت داربستی با غلظت متغیر اکسیژن برای غضروف-استخوان

به گزارش اداره کل روابط عمومی وزارت علوم به نقل از دانشگاه صنعتی امیرکبیر، ساجده خورشیدی دانش‌آموخته دکترای دانشکده مهندسی پزشکی گرایش بیومتریال و مجری طرح «طراحی و ساخت داربست با غلظت متغیر اکسیژن برای کاربرد در فصل مشترک غضروف-استخوان» با بیان اینکه غضروف و استخوان از منظر متابولیکی کاملاً با یکدیگر متفاوت هستند، بیان کرد: میزان اکسیژن یکی از مهم‌ترین پارامترهای متابولیکی متفاوت در غضروف و استخوان به شمار می‌رود اما تاکنون میزان اکسیژن به عنوان عامل تعیین کننده بر رفتار سلول‌های مستقر در ناحیه فصل مشترک غضروف-استخوان ارزیابی نشده است.
وی افزود: هدف از اجرای این پروژه، تهیه داربست هیدروژل / ذره با تغییرات تدریجی عامل اکسیژن رسان در راستای ضخامت داربست است.
خورشیدی تاکید کرد: نتیجه این تحقیق منجر به ایجاد داربستی با گرادیانی از میزان اکسیژن برای شبیه سازی ناحیه فصل مشترک غضروف-استخوان می شود که یک گام رو به جلو برای درمان آسیب‌های استئوکندرال در بیماری‌هایی مانند استئوارتریت محسوب می‌شود.
دانش‌آموخته دانشگاه صنعتی امیرکبیر با اشاره به چالش‌های اجرای این پروژه گفت: چالش اصلی در این پروژه، اندازه گیری میزان اکسیژن و بهینه سازی آن در طول ضخامت داربست بود.
وی با بیان اینکه نتایج این پروژه در حوزه پزشکی و بالینی قابلیت استفاده دارد، بیان کرد: زیست تقلیدی داربست، زیست سازگاری و زیست تخریب پذیری داربست گرادیانی تهیه شده از مزیت های این طرح به شمار می رود.
خورشیدی با بیان اینکه این طرح مشابه خارجی و داخلی ندارد، گفت: ایجاد داربست با گرادیانی از میزان اکسیژن تاکنون در پروژه‌های انجام شده مورد توجه قرار نگرفته است و ایده‌ای کاملاً جدید است.
وی با اشاره به دیگر مزایای طرح گفت: امکان شبیه سازی فصل مشترک غضروف-استخوان، کمک به درمان آسیب‌های استئوکندرال، استفاده از پلیمرهای زیست سازگار و زیست تخریب پذیر، کمک به تمایز سلول‌های مزانشیمی به رده‌های غضروفی و استخوانی در یک ساختار واحد از دیگر مزایای این طرح به شمار می روند.
فارغ‌التحصیل دکترای دانشگاه صنعتی امیرکبیر عنوان کرد: محصول نهایی و بهینه شده این پروژه می‌تواند بصورت بالینی برای درمان آسیب‌های استئوکندرال استفاده شود.
گفتنی است استاد راهنمای این طرح دکتر اکبر کارخانه عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر است.
ل.س ۴۲/ ل.م ۵۴

کلید واژه ها: صنعتی امیرکبیر


( ۱ )