توسط محققان دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی؛

مدل مهندسی ماهواره مکعبی نصیر۱ طراحی و ساخته شد

۰۲ دی ۱۳۹۸ | ۱۲:۵۴ کد : ۵۲۱۰۷ دستاوردهای دانشگاه ها
تعداد بازدید:۸۸۰
مدل مهندسی ماهواره مکعبی نصیر۱ برای انجام سه ماموریت اصلی در ارتفاع ۶۰۰ کیلومتری از سطح زمین در دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی طراحی و ساخته شد.
مدل مهندسی ماهواره مکعبی نصیر۱ طراحی و ساخته شد

به گزارش اداره کل روابط عمومی وزارت علوم به نقل از دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، ماهواره‌های مکعبی در دهه اخیر از سوی دانشگاه ها و شرکت های دانش بنیان در عرصه صنعت فضایی با اقبال چشمگیری روبرو شده است. این اقبال از یک طرف با توجه به قابلیت ها و انعطاف بالای این پلتفرم در اجرای ماموریت های مختلف بوده و از طرف دیگر مربوط به قیمت پایین‌تر و طراحی ساده‌تر و نیاز به زیرساخت های بسیار کمتر در مقایسه با پلتفرم های متداول ماهواره‌ای است.

حامد علی صادقی مدیر پروژه ماهواره مکعبی نصیر ۱، درخصوص این ماهواره، اظهارداشت: ماهواره مکعبی نصیر۱ از واحد استاندارد ۳ U که هر U معادل ابعاد ۱۰ در ۱۰ در ۱۰ سانتی متر مکعب و جرمی معادل با ۱.۳۳ کیلوگرم است، بهره می‌برد. در واقع ماهواره مکعبی نصیر ۱، ابعادی برابر با ۱۰ در ۱۰ در ۳۴ سانتی متر مکعب و وزنی برابر با ۴ کیلوگرم دارد.

وی افزود: ماهواره مکعبی نصیر ۱، برای انجام سه ماموریت اصلی در ارتفاع ۶۰۰ کیلومتری از سطح زمین و شیب‌مداری ۷۸.۸ درجه طراحی و ساخته شده است، این ماموریت ها شامل کنترل ترافیک هوایی برای کنترل ترافیک و دریافت اطلاعات هواپیماهای پروازی در منطقه و ارسال آن به ایستگاه‌های زمینی، لینک بین ماهواره ای برای انتقال داده های دریافت شده از هواپیماها و یا اطلاعات ضروری ماهواره به زمین در هنگام نبود دسترسی به ایستگاه زمینی مورد نظر از طریق انتقال آن به ماهواره دوم و امکان ایجاد منظومه‌های ماهواره ای، و خروج از مدار به وسیله مکانیزم بادبان تولید درگ (نیرویی که در اثر اصطحکاک جسم با هوا به وجود می‌آید) برای جلوگیری از تبدیل شدن به زباله فضایی بوده و امکان استفاده از مدارهای فضایی با ارزش را در آینده را فراهم می‌کند.

عضو هیئت علمی دانشکده هوا و فضا دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی افزود: این ماهواره برای تامین لوازم و شرایط مورد نیاز محموله‌های مختلف دارای زیرسیستم‌های استانداردی است که زیرسیستم مخابرات و تعیین موقعیت ( GPS )، زیرسیستم تعیین و کنترل وضعیت سه محوره، زیرسیستم مدیریت داده و فرمان، زیرسیستم تامین توان انرژی، زیرسیستم سازه و مکانیزم و زیرسیستم کنترل حرارت غیرفعال از آن جمله است.

وی در خصوص تاریخچه آغاز این فعالیت‌ها گفت: ماهواره مکعبی نصیر۱ به همت دانشجویان دانشگاه صنعتی‌خواجه‌نصیرالدین‌طوسی تهران و برای شرکت در مسابقه دانشجویی مکعب ایرانی، طراحی و ساخته شده است.

وی ادامه داد: تیم دانشگاه صنعتی خواجه نصیر الدین طوسی پس از رقابت تنگاتنگ با سایر رقبا در نهایت موفق به کسب رتبه سوم مسابقه و دریافت مجوز ورود به مرحله پایانی مسابقه شد.

در مرحله پایانی سه تیم برتر با حمایت مالی سازمان فضایی مدل مهندسی طرح های خود را ساخته و آزمایش می کنند. در این مرحله تیمی که موفق به گذراندن تمام آزمایش ها و آزمون‌های تحویل‌گیری سازمان فضایی شود به عنوان برنده نهایی مسابقه تعیین خواهد شد. در حال حاضر تیم ماهواره مکعبی نصیر ۱، در حال انجام آزمایش‌های نهایی و تحویل مدل مهندسی آن به سازمان فضایی است.

علی‌صادقی از دستاوردهای این مسابقه گفت و تصریح کرد: این پروژه بین رشته‌ای است و دانشجویان و اساتید از دانشکده‌ها و گرایش‌های مختلفی در آن مشارکت داشته‌اند. از این‌رو از جمله دستاوردهای اصلی این پروژه می‌توان به همکاری نزدیک رشته‌ها و گرایش‌های مختلف دانشگاه خواجه نصیر نیز اشاره کرد.

در این پروژه دانشجویان دانشکده‌های هوافضا، برق و کامپیوتر به سرپرستی حامدعلی صادقی و همکاری و مشاوره مهران میرشمس از دانشکده هوافضا (آزمایشگاه تحقیقات فضایی)، هادی علی‌اکبریان از دانشکده برق و مسعود ده‌یادگاری از دانشکده کامپیوتر حضور دارند.

این استاد دانشگاه درخصوص حوزه کاربرد و بازار هدف این مسابقات خاطرنشان کرد: پلتفرم آماده شده قابلیت به کارگیری در انواع منظومه های ماهواره ای با ماموریت های مختلف اعم از پایش و سنجش از دور و ماموریت های مخابراتی و رله مخابراتی را داشته و امکان انجام ماموریت های جدید و توسعه و اثبات تکنولوژی را نیز دارد. بازار هدف این ماهواره داخل ایران، کشورهای منطقه و همسایه‌های ایران است که ضمن تامین محصول کامل، امکان تامین زیرسیستم ها و قطعات و نیز ارائه آموزش‌های مرتبط در سطح زیرسیستم و سیستم را نیز به مشتریان داخلی و خارجی فراهم می کند.

این طرح به عنوان یکی از طرح‌های برتر پژوهشی دانشگاه‌ها و مراکز پژوهشی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری در هفته پژوهش سال ۹۸ انتخاب شد. همچنین سازمان فضایی ایران کارفرمای این طرح بوده است.

ل.س ۴۲/ ل.م ۵۴