در پژوهش مشترک محققان دانشگاه حکیم سبزواری با پژوهشگران بین‌المللی صورت گرفت؛

بررسی ارتباط آلودگی هوا با سال‌های از دست رفته زندگی شهروندان تهرانی

۰۹ آذر ۱۳۹۸ | ۱۴:۵۷ کد : ۵۱۴۳۹ دستاوردهای دانشگاه ها
تعداد بازدید:۴۸۷
پژوهشگران دانشگاه حکیم سبزواری در تحقیقی مشترک با محققان چینی، آمریکایی و استرالیایی، ارتباط آلودگی هوا با سال‌های از دست رفته زندگی و مرگ‌ومیر بیماری‌های قلبی-عروقی شهروندان تهرانی را بررسی کردند.
بررسی ارتباط آلودگی هوا با سال‌های از دست رفته زندگی شهروندان تهرانی

به گزارش اداره کل روابط عمومی وزارت علوم به نقل از دانشگاه حکیم سبزواری، در پژوهش مشترک پژوهشگران گروه اقلیم‌شناسی دانشکده جغرافیا و علوم محیطی، دانشگاه ووهان چین، گروه اپیدمیولوژی دانشگاه براوون آمریکا و گروه اپیدمیولوژی و پیشگیری پزشکی دانشگاه موناش استرالیا به بررسی ارتباط آلودگی هوا، سال های از دست رفته زندگی و مرگ‌و‌میر بیماریهای قلبی-عروقی شهر تهران پرداخته شد.

این پژوهش بین‌المللی توسط دکتر علیرضا انتظاری، محمد باعقیده اعضای هیئت علمی گروه اقلیم‌شناسی دانشکده جغرافیا و علوم محیطی و فاطمه میوانه دانشجوی دکتری رشته آب و هواشناسی شهری دانشگاه حکیم سبزواری و پژوهشگران دانشگاه ووهان چین، گروه اپیدمیولوژی دانشگاه براوون آمریکا و گروه اپیدمیولوژی و پیشگیری پزشکی دانشگاه موناش استرالیا انجام شد.

دکتر انتظاری دانشیار دانشگاه حکیم سبزواری در تشریح این پژوهش گفت: سال‌های از دست رفته زندگی، سال‌هایی است که فرد می‌توانست عمر مفید داشته باشد، اما به دلیل مرگ زودرس این سال‌ها از بین رفته است یا به عبارتی دیگر سال‌‌های از دست‌رفته زندگی زیانی را که جامعه با از دست دادن سرمایه‌های انسانی خود در نتیجه مرگ زودرس متقبل می‌شود را نشان می‌دهد.

وی افزود: در این پژوهش، پس از شناسایی حداکثر غلظت روزانه (بیشتر از ۳۵ میکرگرم بر متر مکعب بر اساس استاندارد هوای پاک در ایران) بررسی ارتباط شاخص غلظت‌های حداکثر روزانه ( DECH ) ذرات معلق کمتر از ۲.۵ با مرگ‌ومیر بیماری‌های قلبی و عروقی و سال‌های از دست رفته زندگی با استفاده از طرح سری زمانی و به کارگیری مدل‌های خطی مورد مطالعه قرار گرفت.

دکتر انتظاری ادامه داد: نتایج مطالعه حاکی از آن است که شاخص غلظت حداکثر روزانه ارتباط معنی داری با مرگ و میری بیماری‌های قلبی عروقی به ویژه سکته و سال‌های از دست رفته زندگی دارد که با افزایش مقدار شاخص از حد تعیین شده استاندارد هوای پاک مرگ‌ومیرها با تاخیر زمانی ۰ تا ۱۰ روز افزایش داشته است، همچنین با سال‌های از دست رفته زندگی نیز این آلاینده ارتباط معنی داری را با تاخیر زمانی ۰ تا ۸ روز نشان می‌دهد.

وی خاطرنشان کرد: از دیگر نتایج جالب توجه این پژوهش آسیب‌پذیری گروه جنسی مردان در برابر این آلاینده می‌باشد. همچنین این شاخص به‌عنوان شاخصی نو در بررسی ارتباط آلاینده PM 2.5 با سلامت معرفی شده است.

گفتنی است نتایج حاصل از این پژوهش به صورت مقاله‌ای در نشریه Science of the Total Environment با IF: ۵.۵۸۹ Q 1 چاپ شده است.

س.س ۵۱/ ل.م ۵۴