برای نخستین بار در دنیا توسط پژوهشگران دانشگاه تبریز؛

متمرکزکننده‌های خورشیدی نورزا مبتنی بر نانو ساخته شد

۲۵ اسفند ۱۳۹۷ | ۱۵:۰۸ کد : ۴۶۵۴۶ دستاوردهای دانشگاه ها
تعداد بازدید:۱۲۷۱
پژوهشگران دانشگاه تبریز برای اولین بار در دنیا، موفق به ساخت متمرکزکننده‌های خورشیدی نورزا مبتنی بر نانو ساختارهای هیبریدی پروسکایت‌های آلی- معدنی شدند.
متمرکزکننده‌های خورشیدی نورزا مبتنی بر نانو ساخته شد

به گزارش اداره کل روابط عمومی وزارت علوم به نقل ازدانشگاه تبریز، دکتر سهراب احمدی رئیس پژوهشکده فیزیک کاربردی و ستاره‌شناسی دانشگاه تبریز و مدیر تیم تحقیقاتی این پروژه در این خصوص با تاکید بر اینکه قابلیت تبدیل انرژی تابشی به جریان الکتریسیته اظهار داشت: استفاده از ساختارهای پروسکایت هیبردی به‌عنوان رنگینه‌های نورزا اولین بار توسط محققان دانشگاه تبریز و در سال ۲۰۱۵ پیشنهاد شده و جهت افزایش بازده سلول های خورشیدی بصورت لایه نازک مورد استفاده قرار گرفت.

به گفته دانشیار پژوهشکده فیزیک کاربردی و ستاره‌شناسی دانشگاه تبریز در ادامه تحقیقات این گروه، در ماه‌های اخیر اولین متمرکز کننده خورشیدی نورزا مبتنی بر ساختار پروسکایتی برومید سرب متیل آمونیوم در اندازه های قابل تعمیم به شیشه‌های ساختمانی معرفی شده است.

دکتر احمدی با بیان اینکه متمرکزکننده‌های خورشیدی نورزا تیغه‌های ساخته شده از جنس پلیمر و با ضخامت استاندارد شیشه های صنعتی هستند که نانو ساختارهای پروسکایت در داخل آن با غلظت و ابعاد خاص پخش شده اند، یادآور شد: در برخورد نور خورشید با این تیغه‌ها، طیف ماوراء بنفش نورتوسط رنگینه ها جذب شده و با رنگ سبز باز تابش می شود.

عضو هیات علمی دانشگاه تبریز تاکید کرد: نور تابشی در داخل تیغه شیشه‌ای هدایت شده و بر روی سلول خورشیدی قرار گرفته در لبه تیغه متمرکز می شود.

به گفته وی این ساختارها قابلیت استفاده در شیشه ساختمان ها به صورت نیمه شفاف داشته و با متمرکز کردن نور منجر به افزایش بازده سلول خورشیدی و کاهش هزینه از طریق استفاده از سلول های خورشیدی کوچکتر نیز خواهند شد و عدم نیاز به سیستم های رهیاب نور و توانایی کار در تمامی زوایای تابشی خورشید و در تمامی فصول سال از دیگر نکات قابل تامل در باره این ساختارهاست.

دکتر احمدی افزود: هم اکنون حدود ۴۰۰ گیگاوات انرژی مصرفی کشورها از انرژی خورشیدی تامین می شود که این مقدار در سال ۲۰۱۷ رشد ۲۵ درصدی داشته است.

وی با تاکید بر اینکه انرژی خورشیدی از جمله انرژی های تجدیدپذیر است که با کمترین اثرات زیست محیطی و تغییرات در نرخ تولید قابلیت اجرا در ابعاد خرد و کلان را نیز دارد، خاطر نشان کرد: خوشبختانه با توجه اهمیت موضوع پیشرفت ها و شتاب قابل قبولی در تولید علم و استفاده از این منبع خدادادی در کشورمان نیز در حال انجام است و نمونه اولیه ساخته شده در پژوهشکده فیزیک کاربردی و ستاره شناسی دانشگاه تبریز از قدم های اولیه در راستای ساختمان های سبز یا انرژی صفر نیز می باشد که امید است مورد توجه هرچه بیشتر مسئولان امر قرار گیرد.

به گفته وی این پروژه در قالب طرح های ICRP توسط مرکز مطالعات و همکاری های علمی بین المللی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری حمایت شده است و نتایج ساخت نمونه اولیه در مجله Solar Energy Materials and Solar Cells با ضریب تاثیر بالای ۵ به چاپ رسیده است.

س.س ۵۱/ ل.م ۵۴