دکتر نظرپور در نشست مجمع مدیران کل منابع انسانی قوای سه گانه کشور مطرح کرد:

چابک سازی، توانمندسازی و سلامت اداری؛ سیاست های اصلی مدیریت منابع انسانی در آموزش عالی

۲۸ آبان ۱۳۹۷ | ۱۸:۵۶ کد : ۴۳۰۴۷ اخبار برگزیده اخبار ستادی
تعداد بازدید:۲۶۲۱
معاون اداری ،مالی و مدیریت منابع وزارت علوم، تحقیقات و فناوری در دویست و پنجاه و هفتمین نشست مجمع مدیران کل منابع انسانی قوای سه گانه کشور گفت: چابک سازی، توانمندسازی و سلامت اداری از سیاست های اصلی مدیریت منابع انسانی در آموزش عالی است.
چابک سازی، توانمندسازی و سلامت اداری؛ سیاست های اصلی مدیریت منابع انسانی در آموزش عالی

به گزارش اداره کل روابط عمومی وزارت علوم، دکتر محمد تقی نظرپور در این نشست که عصر امروز (دوشنبه) در محل وزارت علوم برگزار شد، بهترین و متعالی ترین مسیر مدیریت منابع انسانی را مسیری دانست که با هدف کمک به عملکرد بهتر سازمان و با تطبیق وظیفه شاغلان با مأموریت‌های سازمان و از طریق تفاهم و ایجاد انگیزش در کارکنان صورت می‌پذیرد.

وی، چابک سازی، توانمند سازی و سلامت اداری را از سیاست‌های اصلی مدیریت منابع انسانی در آموزش عالی دانست و افزود: چابک سازی به معنای برون سپاری و سامانه سپاری و الکترونیکی کردن کارها، توانمند سازی به معنای ارزیابی عملکرد و بهره وری و آموزش کارکنان و سلامت اداری به معنای کنترل و نظارت، پاسخگویی و تکریم ارباب رجوع است.

دکتر نظرپور پیوند ناقص فرایندهای اداری با سایر واحدهای سازمان، عدم توجه به الزامات مدیریت منابع انسانی در اقتصاد دانش محور، فقدان سیستم یکپارچه برنامه ریزی منابع انسانی، عدم رهگیری تطابق عملکرد مدیریت منابع انسانی با برنامه‌های توسعه، اجرای ناقص برخی تبصره‌ها، توجه ناکافی به امنیت شغلی کارکنان، نبود سیاست مشخص از سوی محاکم و فقدان سیاست و رویکرد معین در قبال نظام مدیریتی را از جمله مشکلات پیش روی حوزه مدیریت منابع انسانی برشمرد.

وی بر لزوم ارتباط فرآیندهای اداری با سایر بخش‌ها تاکید کرد و افزود: جهت بهبود عملکرد یک سازمان باید ارتباط میان حوزه اداری و برنامه، بودجه و تشکیلات و حوزه امور مالی هم سو و در یک راستا باشد.

معاون اداری، مالی و مدیریت منابع وزارت علوم به چالش‌های حوزه استخدام و جذب نیرو اشاره کرد و گفت: ابهام در تبعیت از قوانین، فشار عاطفی و اخلاقی، فقدان نظام تجزیه و تحلیل و فقدان برنامه و چشم انداز باعث تحمیل نیرو‌های نامتناسب می‌شود و این امر خود باعث ضعف تخصص گرایی، انتظارات متعارض کارکنان، عدم ارتباط سیستماتیک نیروها و بروز نبود دانش و مهارت بین کارکنان می‌شود.

س. س ۵۱/‏‬ ل.م ۵۴/ ع. ع ۵۷


( ۱ )