از سوی پژوهشگران دانشگاه تبریز صورت گرفت؛

ساخت نانوحسگری جهت پیش بینی حملات قلبی با استفاده از نقاط کوانتومی

۱۹ تیر ۱۳۹۷ | ۱۱:۳۸ کد : ۴۰۱۰۴ اخبار دانشگاه‌ها، مراکز پژوهشی و فناوری
تعداد بازدید:۸۶۴
محققان دانشگاه تبریز موفق به ساخت نانوحسگری بر پایه‌ نقاط کوانتومی گرافنی شدند که به کمک آن می‌توان حملات قلبی را پیش‌بینی کرد.
ساخت نانوحسگری جهت پیش بینی حملات قلبی با استفاده از نقاط کوانتومی

به گزارش اداره کل روابط عمومی وزارت علوم به نقل از خبرگزاری ایرنا، امروزه نارسایی قلبی و سرطان از معضلات اساسی سلامت عمومی در جوامع صنعتی به‌شمار می‌روند که میزان بروز و شیوع آن‌ها در حال افزایش است.
این بیماری‌ها علاوه بر آسیب‌های جسمانی و هزینه‌های درمان بالا، زندگی بیمار را از لحاظ روحی نیز مختل می کنند که این امر به‌نوبه خود عامل مهمی در پیشروی بیماری محسوب می‌شود. ازاین‌رو، تشخیص دقیق و زودهنگام بیماری‌ها یکی از مهم‌ترین راه‌های مقابله با آن‌ها است.
دکتر کریم اسدپور زینالی محقق دانشگاه تبریز از ساخت یک نانوحسگر زیستی مبتنی بر نقاط کوانتومی گرافنی جهت تشخیص زودهنگام بیماری نارسایی قلبی خبرداد.
وی گفت: این نانوحسگر الکتروشیمیایی قادر به تشخیص، سنجش و آنالیز مقادیر بسیار اندک یک نشانگر زیستی موسوم به AXL در نمونه سرم بیماران مبتلا به نارسایی قلبی و نیز سرطان است.
اسدپور زینالی ادامه داد: همچنین در این نانوحسگر، از نقاط کوانتومی گرافنی عامل‌دار شده به‌عنوان بستری برای تثبیت آنتی‌بادی AXL استفاده شده است.
محقق دانشگاه تبریز با بیان اینکه این بستر می‌تواند برای نشانگرهای زیستی مربوط به سایر بیماری‌ها نیز مورد استفاده قرار گیرد، تصریح کرد: حسگر طراحی شده قادر است با آنالیز و تجزیه تنها ۱۰ میکرو لیتر از نمونه بسیار رقیق سرم خونی بیمار مبتلا به نارسایی قلبی، غلظت 'پروتئین تیروزین کیناز' (AXL) در جریان خون را اندازه‌گیری کند.
وی گفت: سطوح بالای غلظتی پروتئین AXL نشان‌دهنده التهاب و نارسایی قلب است که می‌تواند با حمله قلبی یا سکته قریب الوقوع همراه باشد.
اسدپور زینالی در خصوص تکنیک های مورد استفاده جهت تایید موفقیت سنتر نقاط کوانتومی اظهار داشت: در این طرح برای تایید موفقیت‌آمیز بودن سنتز نقاط کوانتومی گرافنی از تکنیک های میکروسکوپ روبش الکترونی نشر میدانی و عبوری و روش‌های مشخصه یابی از قبیل اسپکتروسکوپی UV-Vis، مادون قرمز تبدیل فوریه FT-IR، پراش اشعه پرتو ایکس XRD و اسپکتروسکوپی فتولومینسانس (PL) استفاده شد، سپس حسگر الکتروشیمیایی پیشنهادی، از حیث پاسخ به گونه AXL مورد ارزیابی قرار گرفته و نتایج آن با نتایج حاصل از کیت تجاری ELISA مقایسه شد.
این محقق دانشگاه ادامه داد: حد تشخیص نانوحسگر توسعه یافته به میزان ۰.۵ پیکوگرم بر میلی‌لیتر و محدوده پاسخ‌دهی آن نیز ۱.۷ تا ۱۰۰۰ پیکوگرم بر میلی لیتر است که نسبت به کیت‌های تجاری الایزا بهبود یافته است. این حسگر قادر است کارایی خود را تا دو هفته حفظ کند.
این تحقیقات حاصل تلاش‌های دکتر کریم اسدپورزینالی، عضو هیأت علمی دانشگاه تبریز و دکتر فریبا ملارسولی، دانش‌آموخته مقطع دکتری این دانشگاه است. همچنین محققانی از کشور اسپانیا نیز در انجام این طرح همکاری داشته‌اند.
نتایج این کار نیز در مجله Analytica Chimica Acta با ضریب تأثیر ۴.۹۵ (جلد ۱۰۱۱، سال ۲۰۱۸، صفحات ۲۸ تا ۳۴) به چاپ رسیده است.
زح ۷۴/ ل. م ۵۴/‏ ع. ع ۵۷