در دانشگاه یزد؛

سمپوزیوم ژنتیک؛ کاربردها و چالش‌ها برگزار شد

۲۰ اسفند ۱۳۹۶ | ۱۱:۴۳ کد : ۳۸۱۲۴ دستاوردهای دانشگاه ها
تعداد بازدید:۲۶۸
به همت گروه زیست شناسی دانشگاه یزد، «سمپوزیوم ژنتیک؛ کاربردها و چالش‌ها« با حضور جمعی از استادان، دانشجویان و محققان این عرصه، در تالار دکتر جلیل شاهی این دانشگاه برگزار شد.
سمپوزیوم ژنتیک؛ کاربردها و چالش‌ها برگزار شد

به گزارش اداره کل روابط عمومی وزارت علوم به نقل از دانشگاه یزد، دکتر مجید صادقی‌زاده دارای مدرک دکترای ژنتیک مولکولی و عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس، در این نشست با اشاره به بحث پتانسیل دارویی نانوکورکومین دندروزومی در درمان سرطان گفت: محققان دانشگاه تربیت مدرس، ترکیب دارویی تولید کردند که قادر به شناسایی و حذف سلول های سرطانی است.

وی افزود: این ترکیب که از عصاره گیاه زردچوبه تهیه شده است، از پایداری فیزیکی و شیمیایی مطلوبی برخوردار است و تکثیر سلول‌های سرطانی را مهار می کند. نسل جدیدی از نانو حامل‌های پلیمری با عنوان دندروزوم، به منظور افزایش حلالیت آبی این عصاره مورد استفاده قرار گرفته است.

دکتر صادقی‌زاده تصریح کرد: در این ترکیب دارویی، کورکومین با بازدهی بالا (حدود ۸۷%) در این نانو حامل های پلیمری قرار گرفته و ساختاری کروی با اندازه ۱۴۰ نانومتر تشکیل می دهد.

وی یادآور شد: این ترکیب، در شرایط آزمایشگاهی برای درمان نوعی تومور تهاجمی سیستم عصبی مرکزی، با نام گلیوبلاستوما، با موفقیت مورد استفاده قرار گرفته است.

عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس افزود: نتایج این کار، که از سوی بنده و دکتر مریم طهماسبی بیرگانی و سایر همکاران صورت گرفته، در مجله International Journal of Nanomedicine (جلد ۹، شماره ۱، صفحات ۴۰۳ تا ۴۱۷) به چاپ رسیده است.

در ادامه این نشست پروفسور سامان حسینخانی دارای مدرک دکترای بیوشیمی و عضو هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس با ارائه مطالبی در زمینه هدف‌گیری کمپلکس مرگ سلولی گفت: مرگ سلولی برای هموستازی موجود زنده و بقای آن ضروری است. وی افزود: یکی از ویژگی‌های اصلی سلول‌های سرطانی، مقاومت در برابر مرگ است، سلول‌های سرطانی استراتژی‌های مختلفی را برای محدود کردن یا مقاومت در برابر آپوپتوز به کار می‌گیرند. مسیرهای مرگ سلولی از سوی مجموعه‌ای از پروتئین‌ها و آنزیم‌ها کنترل می‌گردند.

وی تصریح کرد: در حالت طبیعی سلول‌های آسیب دیده برای حفظ هموستاز بدن از بین می ‌روند، اما سلول‌های سرطانی اغلب از طریق غیر فعال سازی مسیرهای مرگ سلولی، توانایی فرار از مرگ سلولی را بدست می آورند.

ل.م ۵۴/ ر.ب ۴۵