پیام وزیر علوم به خیرین آموزش عالی

۱۷ تیر ۱۳۹۳ | ۱۵:۳۸ کد : ۲۴۷۹۰ پیام های وزیر
تعداد بازدید:۱۸۹
بسم الله الرحمن الرحیم

تعاونَوا علیَ الّبرِ و التّقوی

مشارکت و معاونت انسان در امور مختلف با میزان خیر و شر ارزیابی می¬شود و بر همین مبنا خداوند متعال بلافاصله پس از امر به مباشرت و معاونت در نیکی و پرهیزکاری، از مشارکت و معاضدت در گناه و ستمکاری منع می¬فرماید:
و لا تَعاونَوا عَلَی الاِثمِ و العدُوان
ارزش مثبت و منفی کارها به نسبت اهمیت و تأثیر فردی و  اجتماعی آنها قابل سنجش است. با این بیان، ارج و اجر کار عزیزانی که به عنوان «خیرین دانشگاه¬ساز» منشأ آثار و برکات علمی و پژوهشی در جامعه می¬باشند، به خوبی نمایان می¬شود. براساس معارف دینی هرکس امر نیکی را بنیان گذارد نسبت به آثار آن تا هر زمان که بماند، مأجور است و هرکس بنیاد بدی را بنا نهد تا پایان ماندگاری در عواقب آن مسئول است.
بنابراین هر دانشگاهی که ساخته می¬شود، سازندگان آن نیز در همه خروجی¬های دانشگاه دخیل و سهیم¬اند و از همین جاست که مسئولیت مدیران محترم دانشگاه در تربیت دانشجویان عالم و صالح و دینمدار و مردمدار روشن می¬شود. اگر ساخت و پرداخت محیط دانشگاه به نام خدا و برای خلق خدا باشد آنگاه مثلاً در دانشگاه علوم پزشکی تا زمانیکه پزشک تربیت می¬شود و بیماران را مداوا می¬نماید، نیکوکارانی که در ساخت فضا و بنا و مربیان و مدیرانی که در تعلیم و تربیت دانشجویان همت و مشارکت داشته¬اند از پاداشهای معنوی آن بهره¬مند خواهند شد.
آنچه ارزش انسانی و وجهه اخلاقی این امور و هرکونه فعالیت خیرخواهانه را از موارد مشابه آن در سایر جوامع غیراسلامی متمایز می¬سازد، علاوه بر عنصر اختیار و داوطلبی، قصد و نیت الهی در انجام اینگونه فرایض دینی و اخلاقی است.
خیر در فرهنگ دینی کسی است که علاوه بر اختیار و اراده خود در کمال آزادی، امر خیری را با نیت قربتاً الی الله انتخاب می¬کند و با مداومت در انجام امور خیر، ملکه خیرخواهی را در وجود خویش نهادینه می¬نماید و به این صفت در جامعه شناخته  می¬شود. اوج تکوین این خصیصه متعالی به شکل ایثار تبلور می¬یابد و در واقع ایثارگر خیری است که دیگران را بر خود علیرغم نیاز شخصی¬اش ترجیح می¬دهد.
باید اذعان نمود تا دانشگاهی هست و مدرسی در آن درس می¬دهد و دانشجویی در آن تحصیل می¬کند، سازنده آن دانشگاه نیز مأجور خواهد بود و بدیهی است که فضای معنوی چنین دانشگاه¬هایی زمینه¬ساز گرایش دانشجویان آن، به سوی مسجد و معنویت نیز خواهد شد و این همان شرط بر و تقوی در تعاون و مشارکت در امور خیر است، که همواره باید مدنظر خیرین و خدمتگزاران امور اجتماعی و به ویژه امور علمی و فرهنگی باشد و در این صورت است که خدمت به خلق عین عبادت خالق خواهد بود. البته ما قائل نیستیم که عبادت به جز خدمت خلق نیست. 
اینجانب ارادت خود را به تمام خدمتگزاران خیر به ویژه در عرصه والای آموزش و پژوهش تقدیم و ضمن سفارش همه مسئولین امر به برنامه¬ریزی متناسب با حجم گسترده و ارزشمند مشارکت اجتماعی انسانهای خدوم و خیرخواه خاصه در بخش خصوصی و جهت¬دهی به انگیزه¬ها و انگیخته¬ها به سمت نیازها و ضرورت¬های آموزش عالی کشور، از برگزار کنندگان این همایش پربار و ماندگار تقدیر و توفیق نیل به اهداف الهی، انسانی و متعالی آنها را از خداوند متعال مسئلت می¬نمایم.
 
با آرزوی توفیقات الهی
کامران دانشجو