سنتزنانوساختارهایی با قابلیت تصفیه‌ پساب و تولید نانوکامپوزیت‌های دیرسوز توسط محققان دانشگاه کاشان

۱۸ مهر ۱۳۹۴ | ۱۴:۴۱ کد : ۱۲۳۷۶ دستاوردهای دانشگاه ها
تعداد بازدید:۵۰۲
پژوهشگران دانشگاه کاشان نانوساختارهایی را سنتز کرده‌اند که خاصیت کاتالیستی خوبی درتصفیه‌ پساب‌ کارخانه‌ها را دارد. به گزارش روابط عمومی وزارت علوم، دکترمسعود صلواتی نیاسر رئیس پژوهشکده علوم...
 پژوهشگران دانشگاه کاشان نانوساختارهایی را سنتز کرده‌اند که خاصیت کاتالیستی خوبی درتصفیه‌ پساب‌ کارخانه‌ها را دارد.
 به گزارش روابط عمومی وزارت علوم، دکترمسعود صلواتی نیاسر رئیس پژوهشکده علوم و فناوری نانو دانشگاه کاشان گفت: استفاده از این نانوساختار در تولید نوعی نانوکامپوزیت پلیمری، گزینه‌ مناسبی برای تهیه‌ کامپوزیت‌های دیرسوز است که در صنایع مختلف ازجمله نساجی، هوافضا و الکترونیک کاربرد دارد. این تحقیقات درمقیاس آزمایشگاهی صورت گرفته است.
وی افزود: دراین طرح نانوساختارهای اکسید قلع در اندازه‌های زیر20 نانومتر به روش ساده و ارزان قیمت هم‌رسوبی تولید شده است.
 دکترصلواتی نیاسر گفت: دراین مطالعات اثر مقدار مواد اولیه بر اندازه‌ نهایی نانوذرات اکسید قلع بررسی شده است. همچنین از روش‌های مختلفی ازجمله XRD، SEM، TEM و FTIR جهت ارزیابی ساختار و مشخصات نمونه‌ها استفاده شده است.
 لعیا نجاتی محقق این طرح نیز با بیان اینکه عملکرد کاتالیستی این ترکیب، درتجزیه‌ چند ماده‌ رنگزای مختلف و تصفیه‌ پساب آلوده به این مواد بررسی شده است، گفت: براساس نتایج این نانوکاتالیست بازده بسیار مناسبی در کم‌ترین زمان نسبت به نانوکاتالیست‌های متداول در بازار در اختیار قرار می‌دهد.
وی افزود: لذا به دلیل خاصیت کاتالیزوری آن و با توجه به روش تهیه‌ آسان و کم هزینه‌ بکار رفته، نانوساختارهای پیشنهادی می‌تواند جایگزین مناسبی برای نانوکاتالیست‌های گران قیمت و کمیاب گردد و دراکثر صنایع که نیاز به بازیافت مجدد آب دارند به کارگرفته شود.
نجاتی گفت: نانوساختارهای تولید شده همچنین به عنوان یک پرکننده‌ درتهیه‌ نانوکامپوزیت‌های پلیمری PVA استفاده شده است.
محقق این طرح بابیان اینکه نتایج بررسی خواص این نانوکامپوزیت نشان داده که افزودن این نانوذرات باعث کاهش زمان خفگی آتش و به تأخیر انداختن اشتعال پذیری نانو کامپوزیت‌های نهایی می‌شود، گفت: باتوجه به این تغییر خواص می‌توان ازاین نانوکامپوزیت‌ها درصنایع مختلف ازجمله نساجی (تهیه‌ لباس‌های ضدحریق)، هوافضا، نانوپوشش‌های نسوز، عایق‌های پلاستیکی سیم‌ها و کابل‌ها درصنعت الکترونیک و بسیاری ازصنایع دیگر که نیاز به مقاومت حرارتی در دستگاه‌ها و ابزار آلات دارند، استفاده کرد.
 وی درادامه افزود: این نانوکامپوزیت بدون ایجاد هیچ سمیت و اثرات جانبی می‌تواند جایگزین مناسبی برای پرکننده‌های هالوژنی سمی کنونی باشد.
نجاتی درپایان ابراز امیدواری کرد: با توجه به عدم نیاز به ابزارها و دستگاه‌های خاص در روش استفاده شده، امکان تولید این نانوساختار درمقیاس صنعتی نیز دور از انتظار نیست.
 نتایج این کارتحقیقاتی درمجله‌ Journal of Materials Science: Materials in Electronics (جلد 26، شماره 8، سال 2015، صفحات 6075 تا 6085) منتشر شده است.