ساخت نانوحامل‌های غیرویروسی با بالاترین میزان انتقال ژن در دانشگاه تربیت مدرس

۲۱ تیر ۱۳۹۳ | ۱۲:۴۰ کد : ۱۱۹۳۴ دستاوردهای دانشگاه ها
تعداد بازدید:۵۶۹
محققان دانشگاه تربیت مدرس، با تغییر فرایند ساخت لیپوزوم، موفق به افزایش میزان ژن‌های به دام افتاده در ساختار این نانوحامل‌ها شدند. این نانوحامل‌های غیرویروسی که ساختاری خنثی دارد، پایداری بسیار بالا...
محققان دانشگاه تربیت مدرس، با تغییر فرایند ساخت لیپوزوم، موفق به افزایش میزان ژن‌های به دام افتاده در ساختار این نانوحامل‌ها شدند. این نانوحامل‌های غیرویروسی که ساختاری خنثی دارد، پایداری بسیار بالایی داشته و از ژن‌های محصور در برابر آنزیم‌های تخریب‌کننده محافظت می‌کند.
به گزارش روابط عمومی وزارت علوم ، یکی از شاخه‌هایی نانو فناوری زیستی که تحقیقات وسیعی بر روی آن صورت گرفته، سیستم‌های انتقال ژن است. با وجود کارایی بسیار بالای حامل‌های ویروسی در انتقال ژن به سلول‌های یوکاریوتی، استفاده از آن‌ها ممکن است زیان‌هایی را در پی داشته باشد.
دکتر ریحانه رمضانی، دانش‌آموخته‌ رشته نانوبیوتکنولوژی از دانشگاه تربیت مدرس در این زمینه گفت: از مزیت‌های نانوحامل طراحی شده، توانایی بالایی آن در انتقال ژن به سلول باکتری است. بنابراین می‌توان از آن در درمان عفونت‌های باکتریایی که به دارو مقاوم هستند، استفاده کرد. همچنین این نانوساختار می‌تواند به عنوان یک حامل مناسب برای انتقال دارو و درمان بیماری‌ها در انسان مورد استفاده قرار گیرد.
وی در خصوص عملکرد این ساختار عنوان کرد: غشای سلول‌های موجودات زنده از فسفولیپیدها تشکیل شده است. این غشاءها به محض قرار گرفتن در یک محیط آبی، کاملاً به شکل خودکار دور هم جمع شده و یک کره‌ی تو خالی (لیپوزوم) را تشکیل می‌دهند. نکته‌ی جالب این است که در حین تشکیل این لیپوزوم‌ها، هر ماده‌ای می‌تواند به طور اتفاقی در فضای آبی داخلی آن به دام بیفتد که از آن جمله می‌توان به مواد ژنتیکی و آنزیم‌ها اشاره کرد.
دکتررمضانی با اشاره به نتایج به دست آمده، ابراز امیدواری کرد که در آینده‌ای نزدیک لیپوزوم‌های تشکیل شده از غشای سلولی جایگاه ویژه‌ای در انتقال دارو و ژن بیابند و به این ترتیب حامل‌های کاتیونی سمی که در حال حاضر در این عرصه مورد استفاده قرار می‌گیرند، کنار گذاشته شوند.