دکتر کریم زاده : مرکز آموزش عالی شهرضا اولین قدم جهت حفظ منابع طبیعی و ایجاد فضای سبز را برداشت

۲۲ اسفند ۱۳۹۴ | ۱۲:۵۱ کد : ۱۰۵۸۹ دستاوردهای دانشگاه ها
تعداد بازدید:۷۱۰
همایش بزرگداشت هفته‌ منابع طبیعی و مراسم درخت‌کاری مرکز آموزش عالی شهرضا با حضور مهندس شاملی مدیر کل منابع طبیعی استان اصفهان، فرماندار، امام جمعه ، مسئولان شهرستان  و جمعی از دانشگاهیان مرکز آمو...
همایش بزرگداشت هفته‌ منابع طبیعی و مراسم درخت‌کاری مرکز آموزش عالی شهرضا با حضور مهندس شاملی مدیر کل منابع طبیعی استان اصفهان، فرماندار، امام جمعه ، مسئولان شهرستان  و جمعی از دانشگاهیان مرکز آموزش عالی شهرضا برگزار شد.
به گزارش روابط عمومی وزارت علوم؛ دکتر حمیدرضا کریم زاده در مراسم بزرگداشت هفته منابع طبیعی و مراسم درختکاری گفت : این مرکز با گرامیداشت هفته درختکاری و برپایی روز درختکار و غرس نهال در اراضی متعلق به این مرکز در کیلومتر ۱۸ جاده ترانزیت اصفهان – شهرضا جهت حفظ منابع طبیعی و ایجاد فضای سبز اولین گام را برداشت.
دکتر کریم زاده گفت : سال هاست که مردم این سامان که از دیرباز به دیار حکیمان و یونانچه معروف است، منتظرند تا به ثمر نشستن پروژه ایجاد دانشگاه دولتی شهرضا را ببینند.
رئیس مرکزآموزش عالی شهرضا تصریح کرد : با توجه به بحران های زیست محیطی در قرن ۲۱ لازم است که منابع آب، خاک، گیاه و اتمسفر را حفظ و در جهت بهره وری بهتر از این منابع تلاش کرد.
وی با اشاره به اینکه مهم ترین منابع طبیعی خاک، آب، هوا و گیاه می باشد، افزود : خاک به منزله بستر حیات، آب مایع حیات، هوا نیاز حیات و گیاه خود حیات می باشد.
رئیس مرکزآموزش عالی شهرضا گفت : قرن ۲۱ را می توان قرن بحران آب، منابع طبیعی و محیط زیست نامید.
دکتر کریم زاده افزود : اگرچه طی چند دهه اخیر این منابع به طرق مختلف توسط انسان ها مورد بی مهری و تخریب قرار گرفته اند، اما تلاش های همه جانبه جامعه جهانی و دوستداران محیط زیست بر بهره برداری اصولی از این منابع به عنوان مهم ترین راهبرد توسعه پایدار همواره تاکید داشته است.
وی گفت: از جمله تلاش های قابل توجه جامعه جهانی که در اواخر قرن ۲۰ به ثمر نشست، کنوانسیون مقابله با بیابان زایی ملل متحد بود که با هدف ارائه معقول ترین شیوه مدیریت و بهره برداری از منابع پایه تولید در مناطق خشک، نیمه خشک و خشک نیمه مرطوب تدوین شد.
دکتر کریم زاده در پایان اظهار داشت : بر طبق تعریف این کنوانسیون، تخریب سرزمین در مناطق خشک، نیمه خشک و خشک نیمه مرطوب ناشی از عوامل محیطی و فعالیت های انسانی بیابان زایی نامیده شده است.