برنامه
تقديمي وزير علوم، تحقيقات و
فناوري
به
مجلس شوراي
اسلامي
مقدمه
تحقق اصل سيام قانون اساسي كه دولت را
موظف به گسترش وسايل تحصيلات عالي تا سرحد
خودكفايي كشور ميكند و بندهاي 3 (تسهيل و تعميم
آموزشعالي) و 4 اصل سوم قانون اساسي (تقويت روح
بررسي و تتبع و ابتكار در تمام زمينههاي علمي،
فني، فرهنگي و اسلامي از طريق مراكز تحقيقاتي و
تشويق محققان) و همچنين، دستيابي به اهداف بلند
سند چشمانداز جز با قرار گرفتن دانشگاه در
خدمت تعالي و پيشرفت كشور ميسر
نيست.
·
جامعه ايراني در افق چشمانداز داراي
ويژگيهايي خواهد بود كه بخشي از آن در قلمرو
رسالت وزارت علوم، تحقيقات و فناوري است، از
جمله: «ايران كشوري است توسعه يافته با جايگاه اول
اقتصادي، علمي و فناوري در سطح منطقه، با هويت
اسلامي و انقلابي، الهام بخش در جهان اسلام و با
تعامل سازنده و مؤثر در روابط بينالملل،
… برخوردار از دانش پيشرفته، توانا
در توليد علم و فناوري، متكي بر سهم برتر منابع
انساني و سرمايه اجتماعي در توليد ملي، دست يافته
به جايگاه اول اقتصادي، علمي و فناوري در سطح
منطقه آسياي جنوب غربي (شامل آسياي ميانه، قفقاز،
خاورميانه و كشورهاي همسايه) با تأكيد بر جنبش
نرمافزاري و توليد علم، رشد پرشتاب و مستمر
اقتصادي، ارتقاي نسبي سطح درآمد سرانه و رسيدن به
اشتغال كامل … جامعه اخلاقي، نوانديشي و پويايي
فكري و اجتماعي، تأثيرگذار بر همگرايي اسلامي و
منطقهاي براساس تعاليم اسلامي و انديشههاي امام
خميني (ره)… »
·
علاوه بر سند چشمانداز بيست
ساله، در برنامه چهارم توسعه جمهوري اسلامي ايران
نيز سياستهاي وزارت علوم
را به روشني تبيين كرده است، از جمله در
بندهاي 9 و 10 سياستهاي امور فرهنگي، علمي و
فناوري آمده
است:
·
«ساماندهي و بسيج امكانات و
ظرفيتهاي كشور در جهت افزايش سهم كشور در توليدات
علمي جهان، تقويت نهضت نرمافزاري و ترويج پژوهش،
كسب فناوري به ويژه فناوريهاي نو شامل ريز فناوري
و فناوريهاي زيستي، اطلاعات و ارتباطات، زيست
محيطي، هوافضا و هستهاي، اصلاح نظام آموزشي كشور
شامل: آموزش و پرورش، آموزش فني و حرفهاي،
آموزشعالي و كاربردي كردن آن براي تأمين نيروي
انساني مورد نياز در جهت تحقق اهداف
چشمانداز.»
·
با عنايت به موارد مذكور،
كشور نيازمند برنامهاي مدون براي استفاده از
دانايي در خلق فناوريهايي است كه در جهت رفاه
جامعه و تعالي و پيشرفت و افزايش توان رقابتي كشور
باشد. بر اين اساس، وزارت علوم در كنار توسعه
منابع انساني كه مهمترين عامل پيشرفت در رسيدن به
توسعه پايدار است و تأكيد بر توسعه و ترويج آموزش،
وظيفه دارد كه سازوكار پاسخگويي به نيازهاي كشور
را فراهم سازد و توليد فكر و دانش ايراني در خدمت
توليد، صنعت و فناوري كشور قرار گيرد. اين مهم جز
با تغيير رويكرد و اصلاح جهتگيريهاي آموزشعالي
و همكاري همه جانبه وزارتخانههاي ذيربط ممكن
نيست.
·
باتوجه به
زمينههاي فراهم شده در دوران پس از انقلاب اسلامي
و دميده شدن روح خودباوري در نخبگان جامعه و
فرزندان اين مرز و بوم با نفس گرم امام راحل (قدس
سره) و رهبر فرزانه و حكيم انقلاب، تحقق امر فوق
با اهداف و برنامههاي ذيل آن امكان پذير خواهد
شد.
اهداف و
رويكردها
·
تعميق باورها و ارزشهاي ديني و نگرش خدا
محوري در مقوله علوم، تحقيقات و
فناوري؛
·
گسترش
آموزشعالي در سطح كشور بر پايه عدالت براي دسترسي
همگاني با تأكيد بر مناطق
محروم؛
·
تعالي و پيشرفت كشور در صحنه علم و فناوري
براي رسيدن به جايگاه اول در سطح
منطقه؛
·
تقويت نهضت نرم افزاري و ترويج
پژوهش؛
·
مديريت كلان دانش و فناوري كشور به منظور
دستيابي به اهداف سند چشمانداز بيست ساله
نظام؛
·
ايفاي نقش كليدي در توسعه پايدار
كشور؛
·
تقويت روحيه تحقيق و تفكر مداري در جامعه
دانشگاهي با تأكيد بر نيروهاي مستعد و
جوان؛
·
هدايت، حمايت و نظارت مستمر بر
دانشگاهها؛
·
تحكيم پيوند بين صنعت و دانشگاه و استفاده
از توانمندي دانشگاهها در كليه امور
اجرايي؛
·
احياي جايگاه علم و صيانت از كرامت
دانشگاهيان؛
·
تربيت نيروي متخصص جهت احراز
مسئوليتهاي علمي و
اجرايي؛
الف)
برنامههاي
فرهنگي
·
تعميق و گسترش آموزههاي ديني و ارزشهاي
انقلاب
اسلامي؛
·
حفظ و ارتقاي روحيه اسلامي و انقلابي و
مشاركت قانونمند
سياسي - اجتماعي
دانشگاهيان و
دانشجويان؛
·
حمايت از حقوق و آزاديهاي قانونمند و شئون
اسلامي، انساني و قانوني دانشگاه، دانشگاهيان و
دانشجويان؛
·
اتخاذ تدابير و راهكارهاي لازم براي تقويت
پيوند حوزه و دانشگاه از جمله اجراي پروژههاي
تحقيقاتي مشترك و تأسيس مراكز تحقيقاتي علم و دين
در سطح ملي و
جهاني؛
·
ترويج فرهنگ و آداب اسلامي و توجه به مكارم
اخلاقي و بهرهگيري از آن در اركان دانشگاه
(مديريت، استادان، دانشجويان و
كارمندان)؛
·
ساماندهي اوقات فراغت دانشجويان با تقويت
برنامههاي ابتكاري و پويا و اثرگذار فرهنگي،
اخلاقي و تربيتي از جمله برنامههاي بسيج سازندگي
دانشجويي، مثل برگزاري جشنوارهها و اجراي
پروژههاي كوتاه مدت
دانشجويي؛
·
حمايت، تقويت و ساماندهي
تشكلهاي اعضاي هيئت علمي و
دانشجويان؛
·
گسترش زبان و ادبيات فارسي و ارائه آن به
عنوان يك زبان علمي و توسعه مراكز پژوهش و مطالعه
فرهنگ و تمدن اسلامي و ايرانشناسي در دانشگاهها و
مراكز تحقيقاتي خارج از
كشور؛
·
تقويت همكاري و هماهنگي ميان وزارت متبوع
با نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاهها و
مؤسسات آموزشعالي و
پژوهشي؛
·
ترويج فرهنگ ازدواج و افزايش تسهيلات براي
ازدواج
دانشجويان؛
·
ارتقاي
دانش و بينش و اخلاق سياسي دانشجويان؛
·
تبيين اصول و ارزشهاي انقلاب متناسب با
ادبيات نسل
جوان؛
·
ايجاد و تقويت ارتباط عاطفي نمايندگيهاي
وزارت متبوع در خارج از كشور با دانشجويان ايراني
شاغل به تحصيل و اهتمام جدي به رفع
مشكلات آنان به ويژه توجه به مسائل
فرهنگي؛
·
قدرشناسي علمي و قانونمند از دانشمندان،
متفكران و خدمتگزاران در عرصه علم و فرهنگ و تقويت
برنامههاي ملي به منظور معرفي شخصيتهاي موفق ديني
و علمي در سطح استادان و
دانشجويان؛
·
تأسيس شوراي نقد و بررسي كتب علوم انساني و
تلاش براي رفع موانع تشكيلاتي آن به منظور گسترش
حوزه نقد در دايره علوم
انساني؛
·
برگزاري جلسات پرسش و پاسخ مستمر با همكاري
ساير مراجع ذيربط در راستاي رفع
شبهات ديني و فرهنگي
دانشجويان؛
·
تقويت و گسترش مراكز مشاوره دانشجويي
در راستاي زدودن مشكلات و بهبود
عملكرد تحصيلي و فرهنگي
دانشجويان؛
·
ترويج فرهنگ نماز و تدوين برنامههاي ويژه
در راستاي تقويت فعاليت مساجد دانشگاهها و
…؛
·
تبيين علمي و خرد پذير مسائل فرهنگي، سياسي
و اجتماعي در سطح
دانشگاهها؛
·
انجام مطالعات و بررسي نسبت
به شرايط محيطي براي آسيب شناسي فرهنگي و اجتماعي
و ارائه راهكارهاي
مناسب؛
·
تقويت روحيه مسئوليت پذيري به موازات تقويت
روحيه پرسشگري در دانشجويان و ايجاد زمينه مشاركت
دانشجويان در امور دانشجويي و فرهنگي
دانشگاه؛
·
تقويت و تجهيز كتابخانه
خوابگاهها؛
·
افزايش كارآمدي شوراي فرهنگي
دانشگاه.
ب) برنامههاي
آموزشي
·
برنامهريزي جهت تطابق آموزش
دانشگاهها با نيازهاي كشور در راستاي كارآفريني و
بازنگري مستمر متون و محتواي درسي بر اساس
رهيافتهاي جديد علمي با همكاري ارگانهاي
ذيربط؛
·
برنامهريزي براي گسترش و جهت دهي رشتههاي
دانشگاهي براساس پتانسيلهاي منطقهاي و جغرافيايي
]از قبيل داير كردن رشتههاي خاص
مثل چاي، زيتون، معدن و گاز[ و تلاش در
جهت بومي كردن پذيرش استاد و دانشجو و
تربيت نيرو براي رفع نيازها بر حسب اولويت؛
·
گسترش و
ارتقاي كيفيت آموزشهاي محتوايي و تفكرمدار و پرسش
محور و استفاده از تكنولوژيهاي نوين
آموزشي؛
·
برنامهريزي جهت ظرفيت سازي
تطابق خروجيهاي آموزش و پرورش با ظرفيتهاي
دانشگاه و استفاده بهينه از امكانات و
تجهيزات؛
·
بازنگري و اصلاح ساختار برنامهريزي
آموزشي
·
گسترش، نظارت و تقويت آموزش عالي در پهنه
كشور به منظور دسترسي همگاني در چارچوب قانون
با:
o
برنامهها و رشتههاي جديد و ميان
رشتهاي
o
آموزش از راه دور و نيمه
حضوري
o
آموزشهاي عالي آزاد و
حرفهاي
o
آموزشها و دانشگاههاي
مجازي
o
استفاده از ظرفيت بخش خصوصي براي توسعه
دانشگاهها و مراكز آموزش عالي آموزشي و
پژوهشي
·
بهبود
شاخص نسبت استاد به دانشجو و تأمين اعضاي هيئت
علمي جديد
·
توسعه روابط، همكاريها و مبادلات علمي،
فرهنگي و هنري اعضاي هيئت علمي و دانشجويان
دانشگاهها و مراكز علمي در داخل و خارج از كشور با
اولويت دادن به كشورهاي منطقه و جهان اسلام، به
ويژه جذب دانشجويان خارجي جهت تحصيل
در ايران؛
·
تقويت و گسترش دورههاي تحصيلات تكميلي از
جمله برگزاري دورههاي مشترك بين دانشگاههاي داخل
و خارج به منظور ارتقاي علمي و تأمين كادر آموزشي
و پژوهشي دانشگاهها و مراكز تحقيقاتي و نيروي
متخصص در ساير بخشهاي
كشور؛
·
بهينه كردن تقويم آموزشي
دانشگاهها؛
·
حمايت و تشويق از تأليف كتب و توليد
نرمافزارهاي آموزشي و درسي با تأكيد بر علوم
انساني؛
·
تأكيد بر كاربردي كردن علوم انساني در
دانشگاهها با جهتدهي به فعاليتهاي آموزشي و
پژوهشي در راستاي نيازهاي اقتصادي- اجتماعي و
مديريتي
كشور؛
·
تأسيس و گسترش دورههاي تحصيلات تكميلي
علوم اسلامي، به ويژه از طريق ارائه
آموزشهاي مجازي؛
·
تلاش براي ايجاد هماهنگي بين متون آموزشي
وزارت آموزش و پرورش و
دانشگاهها؛
·
برگزاري كارگاههاي آموزشي و روش تحقيق براي
ارتقاي مهارتهاي آموزشي اعضاي هيئت
علمي؛
·
ايجاد انعطاف در برنامههاي آموزشي از جمله
تنوع در برنامههاي درسي و افزايش قدرت انتخاب
دانشجو در رشته
تخصصي؛
·
بازنگري در ارزيابي آموزشي اعضاي هيئت علمي
و دانشجويان جهت ارتقاي كيفيت
آموزش؛
·
تعامل مستمر با كارفرمايان (بازار كار)
براي سنجش توانايي دانش
آموختگان؛
·
مشاركت با بخش خصوصي و سازمانها و نهادهاي
دولتي براي ايجاد آزمايشگاهها و كارگاههاي
مشترك؛
·
برنامهريزي براي حمايت از شكوفايي
استعدادهاي درخشان و هدايت آنها به سمت رفع نيازها
و پوشش دادن به اولويتهاي راهبردي
كشور؛
·
اصلاح هرم هيئت علمي دانشگاهها و مراكز
آموزشعالي؛
·
ارزيابي مستمر گروههاي آموزشي با استفاده
از شاخصههاي
پيشرفت.
ج) برنامههاي
پژوهشي
·
تدوين
راهبرد كلان و جامع نظام تحقيقات كشور از طريق
شوراي عالي علوم، تحقيقات و فناوري و تعيين
اولويتهاي
تحقيقاتي؛
·
توسعه زيرساختهاي اطلاعرساني
علمي؛
·
تلاش براي ارتقاي سهم ايران در توليد و
توسعه علم جهاني و پيريزي معيارهاي بومي براي
علمسنجي در جهان
اسلام؛
·
تقويت و توسعه امكان دسترسي پژوهشگران به
منابع علمي و تجهيزات
تحقيقاتي؛
·
توسعه و تقويت انجمنهاي علمي كشور به
منظور تحقق استقلال علمي و دخالت دادن آنها در
فرآيندهاي تصميمسازي و
تصميمگيري؛
·
تلاش در جهت افزايش سهم تحقيقات از توليد
ناخالص ملي و بهبود شاخصهاي كمي و كيفي تحقيقاتي
كشور و افزايش نسبت توزيع امكانات و اعتبارات
پژوهشي در آموزش
عالي؛
·
جهتگيري تحقيقات براي رفع نيازهاي صنعتي،
فرهنگي، اجتماعي و اجرايي
كشور؛
·
هماهنگي و متمركز كردن فعاليتهاي پژوهشي
كشور با مديريت
آموزشعالي؛
·
تقويت شوراي تحقيقات
استانها؛
·
برنامهريزي براي كاربردي كردن پايان
نامههاي دوره تحصيلات تكميلي و انتشار نتايج
پايان نامهها و پژوهشهاي بنيادي و
كاربردي؛
·
ايجاد
مراكز و نهادهاي علمي و پژوهشي نظريهپرداز،
آيندهنگر و نخبه پرور و تقويت بنياد نخبگان كشور
با مشاركت بخشهاي دولتي و غير
دولتي؛
·
حمايت و گسترش شهركها و
پاركهاي علمي- پژوهشي و مراكز تحقيقاتي جديد
متناسب با اولويتهاي توسعه ملي و مزيتهاي نسبي
منطقهاي؛
·
بهبود شاخص تعداد محققان به جمعيت كشور با
گسترش تحصيلات تكميلي و آموزش و تربيت پژوهشگران و
محققان
جديد؛
·
تقويت ارتباط دانشگاه و صنعت در راستاي بر
طرف نمودن نيازهاي صنعت و انتقال
تجربههاي صنعت به دانشگاه از جمله ايجاد زمينه
مناسب جهت انجام فرصت مطالعاتي اعضاي هيئت علمي
دانشگاهها در مراكز
صنعتي؛
·
توجه ويژه
به علوم بنيادين براي خلق نظريههاي جديد
علمي؛
·
صيانت از حقوق مالكيت معنوي و ثبت اختراعات
به منظور تشويق خلاقيت و نوآوري درعلم و فناوري و
حفظ حقوق مادي و معنوي دانشمندان، مخترعان،
مكتشفان، هنرمندان، صنعتگران و پديدآورندگان
نرمافزارهاي
رايانهاي؛
·
تنظيم و پيشنهاد برنامههاي تحقيقاتي مشترك
با كشورهاي مختلف و مشاركت در پروژههاي تحقيقاتي
بزرگ، فعاليتها و گردهماييهاي مشترك علمي در سطح
منطقهاي و
بينالمللي؛
·
تسهيل روند اجرايي طرحهاي پژوهشي در
دانشگاهها و مؤسسات
آموزشعالي؛
·
اتخاذ سياستهاي مناسب جهت
ارتقاي سطح علمي مجلات علمي پژوهشي داخل
كشور؛
· فراهم
ساختن زمينه همكاري بيشتر پژوهشگران داخل كشور با
يكديگر در قالب هستههاي تحقيقاتي و شبكههاي
پژوهشي؛
·
اصلاح ساختاري و تقويت امور
تحقيقاتي در مؤسسات آموزشعالي وابسته به
وزارتخانهها و نيز مؤسسات آموزشعالي غير
انتفاعي؛
·
اهتمام به
نيازهاي كشور در انتخاب موضوع پاياننامهها و
پژوهشهاي
دانشگاهي؛
·
تقويت
فرهنگستانها؛
·
تكريم و
تقويت نخبگان پژوهشي
كشور؛
·
تقويت و برپايي كرسيهاي آزاد انديشي و
مناظرههاي علمي در دانشگاهها و مؤسسات
آموزشعالي؛
·
اجراي سيستم پژوهانه در
تماميدانشگاههاو مؤسسات
آموزشعالي؛
·
حمايت از ايجاد تشكلها و انجمنهاي علمي
تخصصي
نخبگان؛
·
فراهم ساختن زمينههاي كارآفريني و مشاركت
نخبگان كشور در اجراي فعاليتهاي تحقيقاتي و
كاربردي؛
·
تهيه بانك اطلاعاتي از مشخصات علمي و فردي
نخبگان كشور از داخل و
خارج؛
·
برنامهريزي به منظور كاهش فاصله علمي و
فناوري ايران با كشورهاي پيشرفته
دنيا؛
·
تقويت جايگاه علوم انساني
بومي؛
· نهادينه
كردن تحقيقات مشترك بين دانشگاهها، صنايع و مراكز
اجرايي و اشاعه فرهنگ تحقيقات مشترك ملي ( دولتي،
خصوصي و تعاوني) و
بينالمللي؛
·
ايجاد تسهيلات لازم جهت
ترخيص تجهيزات پژوهشي
دانشگاهها؛
·
ترغيب به آينده پژوهشي و تأكيد بر ايجاد
نظريههاي جديد در راستاي تطابق نيازها با آينده
جهان؛
·
استفاده از نخبگان دانشگاهي
جهت برنامهريزي در زمينه بهرهوري
و استفاده از توليدات علمي منطقه و جهان در رفع
نيازها و پيشرفت
كشور؛
·
تشكيل صندوق حمايت از دانشجويان تحصيلات
تكميلي جهت بهبود وضعيت معيشتي
دانشجويان كارشناسي ارشد و
دكتري؛
·
تسهيل و گسترش شركت استادان در مجامع علمي
ملي و بينالمللي و فرصتهاي
مطالعاتي؛
·
بازنگري و تقويت آييننامه تشكيل قطبها و
مراكز تخصصي علمي به منظور جلوگيري از موازي كاري
در مقوله
تحقيقات؛
·
اتخاذ راهكارهاي مناسب براي نظارت بر
بودجههاي پژوهشي و استفاده بهينه از
آنها.
د)
برنامههاي
فناوري
·
تدوين
راهبردها و سياستهاي كلان جهت توسعه و تسلط بر
فناوريها و تهيه برنامههاي اجرايي
مربوطه
·
مديريت پژوهش كشور در راستاي دستيابي به
فناوريهاي
نوين؛
·
ايجاد زمينههاي رشد مهارتها و ظهور
استعدادهاي بالقوه داخل كشور در جهت ايجاد اشتغال
و ارتقاي موقعيت اقتصادي
كشور
·
ايجاد سازوكارهاي مناسب براي برقراري
ارتباط بين تحقيق، فناوري، صنعت و اقتصاد در جهت
رفع نيازهاي كشور و حضور در بازارهاي
جهاني
·
گسترش و حمايت از همكاريها و تعامل سازنده
بين مراكز فناوري داخلي و خارجي به منظور انتقال و
توسعه
فناوري
·
نيازسنجي فناوريها جهت رشد همه جانبه كشور
با توجه به مزيتهاي
نسبي
·
استفاده از استادان برجسته در كنار نخبگان
جوان به عنوان كانون انديشه در حوزه فناوريهاي
نوين؛
·
ارائه ساختار مناسب در ايجاد نگرش معرفتي و
ارزشي به دانش و
فناوري؛
·
توسعه دانش و فناوري از طريق بازنگري مستمر
برنامههاي آموزشي و پژوهشي جهت تأمين نيروي
انساني متخصص و
كارآمد؛
·
تأسيس و
گسترش مراكز پژوهش و توسعه فناوريهاي نوين،
انجمنهاي علمي و پژوهشي، پاركها و شهركهاي فناوري
به منظور ايجاد هماهنگي، هدايت و بسيج مهارتها و
توانمنديهاي علمي و پژوهشي كشور و حمايت از بخش
غير دولتي در اين
خصوص؛
·
تدوين
راهبردهاي مؤثر جهت تقويت مهارتهاي
فني و تبيين روشهاي نو در ارائه خدمات بهينه و
توليد محصولات جديد و با كيفيت ضمن رعايت
استانداردهاي ملي و
بينالمللي؛
·
برنامهريزي و هماهنگي با نهادهاي ذيربط به
منظور جايگزيني تدريجي درآمد حاصل از فناوري و
دستاوردهاي آن به جاي درآمد حاصل از
نفت؛
·
پيش بيني عواقب استفاده از فناوريهاي نوين
و ايجاد تحولات لازم براي مصون ماندن از مضرات
احتمالي
آن؛
·
افزايش سهم ايران در وب جهاني و معرفي
توانمندي دانشگاهها و مراكز آموزشي و پژوهشي
كشور؛
·
ارزيابي مراكز پژوهشي و فناوري موجود
براساس شاخصهاي
بينالمللي؛
·
تقويت و گسترش مراكز رشد به منظور تبديل
ايدهها به موضوعات پژوهشي و تبديل نتايج پژوهش به
فناوري و انتقال به بخش
صنعت؛
·
تقويت و گسترش فن بازارها در سطح ملي و
بينالمللي.
ه )
اصلاحات
ساختاري
·
اصلاح
مقررات انتصاب هيئتهاي امنا و تقويت آنها به
منظور ايجاد فرصتهاي فكري، علمي و پژوهشي براي
دانشگاههاي مناطق مختلف
كشور؛
·
تمركز زدايي و تفويض امور اجـرايي به
دانشگاهها و مراكـز آموزشعـالي و پژوهشي به منظور
بروز و كشف استعدادها، خلاقيتها و پتانسيلهاي
بومي؛
·
تقويت نقش نظارتي، ارزيابي، هدايتي و
حمايتي وزارت متبوع نسبت به دانشگاهها و مؤسسات
آموزشعالي؛
·
انسجام بخشي و ايجاد هماهنگي ميان بخشهاي
مختلف آموزشي، فرهنگي، پژوهشي و فناوري در وزارت
متبوع؛
·
اصلاح آيين نامهها و دستورالعملهاي
آموزشي، فرهنگي، پژوهشي و مالي در راستاي حذف
مقررات زايد و غير ضروري و تشويق استادان بر مبناي
كيفيت تحقيقات با تأكيد بر پژوهشهاي
كاربردي؛
·
برنامهريزي علمي در راستاي
تأمين منابع جديد مالي
دانشگاهها؛
·
برنامهريزي
جهت حفظ و جذب دانشمندان و محققان و تلاش
براي ايجاد امنيت شغلي و رفاهي
آنان؛
·
اتخاذ تدابير مناسب قانوني
جهت ارتقاي شغلي و معيشتي كاركنان
دانشگاهها و مؤسسات آموزشعالي و
پژوهشي؛
·
تلاش براي تصويب قانون الحاق بخش آموزش و
تحقيقات پزشكي به وزارت علوم، تحقيقات و فناوري به
منظور يكسان سازي آموزش و
تحقيقات؛
·
تحقق شايسته سالاري در مديريتهاي ستادي و
دانشگاهها و مؤسسات آموزشعالي و
پژوهشي؛
·
حمايت قانـونمند از دانشجويـان ايثارگـر و
خانـوادههاي معـظم شهـدا و ايثارگـران
جهت ارتقاي وضعيت آموزشي و پژوهشي
آنان؛
·
اصلاح ساختار و تغييرات ضروري در فرايند
تأسيس و مديريت مراكز، پاركها و شهركهاي
فناوري؛
·
تدوين نظام جامع ارزيابي فعاليتهاي پژوهشي
و فناوري كشور و پيشنهاد آن به شوراي عالي علوم،
تحقيقات و
فناوري؛
·
اصلاح و تكميل نظام ارتقا و ترفيع اعضاي
هيئت علمي و ارزشگذاري فعاليتهاي تحقيقاتي به
گونهاي كه دانشگاهها و مراكز آموزشعالي و پژوهشي
متضمن ارتقاي صنعت در كشور
باشند؛
·
تدوين راهبردهاي اصلي توسعه علوم و
جهتگيريهاي آينده علمي
كشور؛
·
هدايت دانشجويان به سمت فرهنگ كارآفريني در
قالب ارائه برنامههاي درسي، برگزاري كارگاههاي
آموزشي، سمينارها و مشاركت در فعاليتهاي علمي و
اجتماعي در داخل و خارج از
دانشگاه؛
·
پيگيري ايجاد قطبهاي علمي و ارتقاي كيفيت
در دانشگاهها و مناطق مناسب و تعيين راهكارهاي
حمايتي اداري- مالي و فني و قانوني براي تبديل
آنها به مراكز پيشرفته علمي در دراز
مدت؛
·
فراهم كردن زمينههاي جذب نخبگان علمي
ايراني مقيم خارج از كشور و بهرهگيري از توانمندي
آنان به صورت دورههاي كوتاه
مدت؛
·
ايجاد سازوكارهاي مناسب براي ارتباط با
نخبگان ايراني خارج از كشور و دانشمندان جهان
اسلام و بهرهگيري از تخصص
آنان؛
·
ارائه راهكارهايي براي ساماندهي دوره خدمت
وظيفه دانشجويان مقطع كارشناسي ارشد و
دكتري؛
·
افزايش امكانات ورزشي و توجه ويژه به امر
تربيت بدني در دانشگاهها و مؤسسات آموزشعالي و
پژوهشي؛
·
جـذب اعتبارات عمـومي،
تسهـيلات بانـكي و منابـع غيردولتي (كمك خيرين،
وقف و …) براي تكميل پروژههاي عمراني در
دست اقدام و ايجاد ظرفيت جديد خوابگاههاي دانشجويي
به ويژه براي دانشجويان متأهل در دورههاي تحصيلات
تكميلي؛
·
اهتمام به وضعيت معيشتي و رفاهي استادان،
نخبگان، محققان، كاركنان و دانشجويان و به ويژه
جلوگيري از مهاجرت نيروهاي نخبه به خارج از
كشور؛
·
طراحي مسير مناسب جهت ثبت اختراعات و
اكتشافات؛
·
در نظر گرفتن معيارهاي جديد در رتبهبندي
دانشگاهها از جمله تعداد كتب تأليفي، ترجمهاي و
يا گردآوري انتشار يافته توسط اعضاي هيئت علمي هر
دانشگاه، تعداد اختراعات،ابداعات، اكتشافات و ثبت
گونههاي جديد گياهي، جانوري و غيره، تعداد مقالات
علمي –
پژوهشي در مجلات معتبر داخلي و خارجي به نسبت عضو
هيئت علمي و همكاري با مراكز صنعتي و اجرايي
كشور؛
·
توسعه و تقويت زيرساختها، اصلاح ساختارهاي
فرهنگي، متوازن كردن نقش علمي و فرهنگي دانشگاهها
و ارتقاي سطح مشاركت دانشگاهيان در فرآيند
تصميمسازي و
تصميمگيري
·
افزايش سهميه دانشجويان بومي جهت كاهش
مشكلات و ارتباط بيشتر دانشجويان با خانوادهها و
تسهيل انتقال دانشجويان به ويژه دانشجويان
دختر
·
مساعدت لازم به دانشجويان كم بضاعت در جهت
تقويت وضعيت آموزشي و پژوهشي
آنان؛
·
تربيت نيروي انساني مورد نياز بازار كار از
طريق گسترش مؤسسات علمي –
كاربردي در دورههاي كارداني و آموزشهاي آزاد به
منظور ايجاد
اشتغال؛
·
بازنگري آييننامه فرصت مطالعاتي اعضاي
هيئت علمي در جهت استفاده
بهينه؛
·
تقويت ستاد رفاهي اعضاي هيئت علمي
دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالي و تقويت امكانات
رفاهي، درماني، مسكن و... با ايجاد بيمههاي
تكميلي و صندوق حمايت از اعضاي هيئت
علمي.